بهروز آروم با خودش قدم میزد ولی فقط جسمش روی زمین بود غرورش جوری شکسته بود که نفسی براش نمونده بود. 1 ساعت بعد توی همون پارک همیشگی نشست روی نیمکت یه سیگار روشن کرد و به سختی توی فکر بود. ندا وقاهت رو به حد اعلا رسونده بود و بهروز واقعا حق داشت. آروم از سیگارش کام میگرفت به زمین خیره بود چند قطره ای اشک رو گونه هاش چکید.
ندا روی تخت اتاقش دراز کشیده بود و با خودش به کار بهروز فکر میکرد به اینکه بهروز با تمام وجود غیرتش رو به همه نشون داد اما سامی حتی ازش نپرسید چی شده بود! حالا وقتی سامی و بهروز رو مقایسه میکرد میدید شاید بهروز یه بچه پولدار نبود شاید بهروز لباس فلان مارک تنش نبود شاید بهروز ابرو نمیگرفت و موهاش رو فشن درست نمیکرد! اما بهروز خیلی چیزهای دیگه داشت که امثال سامی 1 ذره اش هم نداشتن. ندا آشفته توی فکر بود و احساس میکرد تنوع دخترونه دلش رو زده! ولی خودش هم نمیدونست میخواد چیکار کنه!
بهروز آروم توی پارک قدم میزد دیگه واسش نفسی نمونده بود از همه جا بریده بود احساس میکرد داره خفه میشه دلش میخواست از همه چیز فرار کنه از خودش از شخصیتش از اتفاقایی که افتاده بود دیگه دلش نمیخواست بهروز باشه دیگه نمیخواست چیزی رو به یاد بیاره. همینطور که قدم میزد یکی توی تاریکی گفت حشیش هروئین کریستال کوک قرص همه جوره هست این صدای آشنای همون پسر همیشگی بود که بهروز 10 ها بار توی پارک دیده بودش و بهش اعتنایی نمیکرد. اما اینبار تردید تمام وجودش رو گرفت دلش میخواست عقده های زندگی رو یه جوری سر خودش و دنیا خالی کنه دلش میخواست خودش نباشه دلش میخواست ذهنش از این دنیا و تلخی هاش پاک شه دلش میخواست یه راهی برای ارضا کردن روح بیمار خودش پیدا کنه و حالا پیدا کرده بود. آروم رفت سمت پسر بهش گفت خسته ام میخوام همه چیز یادم بره پسره نیشخندی زد نعشه وار گفت عیبی نداره منم یه روز مثل تو بودم بد بختی های زندگی منو به این راه کشوند اگه میخوایی همه چیزو فراموش کنی دوای دردت همینه. از جیبش یه پلاستیک کوچیک در آورد 2 نخ سیگار سمت بهروز گرفت گفت دوات فقط همینه. بهروز به سیگارها نگاهی انداخت با تعجب گفت این؟ این که سیگاره! پسر نیشخندی زد گفت بهش میگن "حشیش" "علف" "هزاری" "بنگ" "سیگاری" تو هم هرچیزی دوست داری اسمش روبزار روشن کردی تند تند محکم و عمیق ازش کام بگیر یکم بعدش به آرزوت میرسی. بهروز مکثی کرد اون 2 تا سیگار رو از پسر گرفت گفت چقدر میشه؟ پسر گفت مهمون ما باش؟ بهروز گفت نه ممون پسره یکمی فکر کرد گفت دفعه اولته میخوام مشتری شی شما 1000 چوب بده بهروز از جیبش یه 1000 تومنی در آورد بهش داد رفت یه گوشه دیگه پارک که خیلی خلوت و تاریک بود روی نیمکت نشست یکی از سیگارهارو در آورد روشن کرد و به گفته پسره تند تند و محکم ازش کام عمیق میگرفت. بوی عجیبی اطرافش رو پر کرده بود بهروز تازه فهمید چرا بهش میگن علف! سیگار به وسطاش رسیده بود بهروز احساس میکرد محیط یکم دور سرش میچرخه! یاد ندا افتاد با ولع بیشتری سیگار رو تا آخر کشید! ته سیگار رو پرت کرد یه گوشه به تاریکی خیره شد احساس میکرد چند نفر اونجا راه میرن پاشد به خودش نگاه کرد فکر میکرد وزنی نداره به نمیکت نگاه کرد فکر میکرد توی ورزشگاه نشسته بلند زد زیر خنده گفت دوای دردم همینه همش توهمه همش توهمه. آروم باخودش صحبت میکرد و میخندید یکم بعد یهو یاد ندا افتاد به زمین خیره شد و بلند زد زیر گریه حالا با خودش حرف میزد و اشک میریخت...
******
1 ماه بعد...
ندا روی صندلی توی حیاط دانشگاه نشسته بود فکر میکرد. این روزا اصلا حال و حوصله نداشت تشویش تمام وجودش رو پر کرده بود. دوستش صداش کرد ندا گفت بله؟ گفت بیا کارت دارم. ندا با بیحالی پاشد رفت گفت چیه؟ دوستش نیشخندی زد گفت سامی چطوره؟ ندا گفت نمیدونم امروز ندیدمش حالا حرفت رو بگو. دوستش بهش نگاهی کرد دستش رو کشید برد اون سمت دانشگاه گفت همینجا واسا بعد رفت با 2 تا دختر دیگه اومد گفت اینارو میشناسی؟ ندا گفت نه! دوستش خندید با حالت خاصی گفت دوست دخترای سامی جون هستن! دخترا با تعجب به هم نگاهی کردن گفتن یعنی چی؟ دوست ندا گفت یعنی سامی با هر 3تاتون تریپ داره همین! ندا خندید گفت امکان نداره من سامی رو خوب میشناسم اصلا حرفشم نزن. یکی از دخترا گفت اتفاقا منم همین نظر رو دارم! 3 تا دختر با اخم و غضب به هم دیگه نگاهی کردن یکی از دخترا گفت سامی خودش کجاست؟ ندا آروم گفت ظهر کلاس داره میاد دختره شمارش رو داد گفت سامی اومد منم خبر کن بیام باهاش کار دارم اون یکی هم همینکارو کرد بعد رفتن! دوست ندا به ندا خیره شد گفت خاک بر سرت میدونی چه بلایی سر بهروز اومده؟ ندا با تردید گفت نه. دوستش گفت این رسم روزگار نبود بخاطر یه پسر دروغ گوی بی غیرت که با 10 تا مثل تو دوسته عشق واقعیت رو ول کنی. ندا دلش ریخت گفت چی شده؟ بهروز کجاست؟ دوستش پشتش رو بهش کرد گفت ندونی بهتره بعد آروم ازش دور شد ندا دوباره گفت توروخدا بگو چی شده؟ دوستش چرخید بهش نگاهی کرد گفت بهروز از دانشگاه اخراج شده ندا با ترس گفت واسه چی؟ دوستش نیشخندی زد گفت اعتیاد! بعد پشتش رو کرد رفت. ندا باورش نمیشد چی شنیده به دیوار تکیه داد دنیا دور سرش میچرخید شوک عجیبی بهش وارد شده بود آروم زد تو سرش گفت باورم نمیشه بعد سریع موبایلش رو در آورد شماره بهروز رو گرفت اما کسی جواب نداد چند بار دیگه زنگ زد کسی جواب نداد. ندا آروم اشکاش رو پاک کرد گفت بهروز تو رو خدا جواب بده و دوباره زنگ زد اینبار یکی گوشی رو برداشت ندا با عجله گفت الو؟ بهروز خودتی؟ یه پسر غریبه گفت بهروز کیه؟ ندا گفت این مگه شماره آقا بهروز نیست؟ پسر گفت خانم این شماره واگذار شده لطفا زنگ نرنین! ندا تلفن رو قطع کرد گریه امونش رو بریده بود ولی افسوس که همیشه برای جبران وقت نیست...
ندا با اینکه حالش از بد بدتر بود نیمتونست روی پاش واسه بازم توی دانشگاه منتظر سامی موند ظهر سامی اومد دانشگاه ندا با عجله رفت سمتش سامی خندید گفت سلام اینجا... حرفش تموم نشده بود که ندا جلوی همه سیلی محکمی به گوشش زد شماره اون 2تا دختر رو پرت کرد توی صورتش گفت یک بار دیگه اسم منو بیاری هرچی دیدی از چشم خودت دیدی آشغال پس فطرت. بعد سریع دوید به سمت در خروجی. دوستش که این اتفاق رو دیده بود سریع دوید دنبالش خیابون پایینی بهش رسید به زور نگهش داشت گفت صبر کن ندا با گریه گفت ولم کنین بزارین به درد خودم بسوزم دوستش کشیدش کنار گفت ببین دیگه واسه همه چیز دیر شده خب؟ اما اگه دلت واسه بهروز تنگ شده من زنگ میزنم به داداشم (قبلا از دوستای صمیمی بهروز بود) ازش میپرسم کجا میشه پیداش کرد باهم میریم خوبه؟ ندا با سر تایید کرد گفت تورو خدا همین الان بپرس دوستش موبایلش رو در آورد با داداشش صحبتی کرد بعد تلفن رو قطع کرد گفت داداشم میگه نرین بهتره بهروز رو فراموش کنین اما اگه اصرار دارین و به یه بار دیدن راضی میشین نزدیک غروب برین پارک نزدیک خونشون بیشتر موقع ها اونجا میشینه.
تا نزدیک غروب بشه ندا داشت پرپر میشد دوستش زنگ زد گفت نیم ساعت دیگه جلوی پارک باش... نیم ساعت بعد ندا و دوستش جلوی پارک بودن دوستش دستش رو گرفت گفت داداشم گفته دیگه خیلی دیر شده از تو هم خواهش میکنم جنبه داشته باش هرچی دیدیم همینجا فراموش میکنیم بعد میریم باشه؟ ندا با سر تایید کرد دوستش دستش رو کشید با هم رفتن داخل پارک یکمی چرخیدن اثری از بهروز نبود دوستش دوباره زنگ زد به داداشش گفت کجا میشینه؟ این همه آدم اینجان. داداشش یه چیزی گفت تلفن رو قطع کرد دوستش دست ندا رو کشید رفتن یه گوشه خلوت هوا نزدیک تاریکی بود نور قرمز خورشید همه جا رو سرخ کرده بود دوستش آروم به ندا اشاره کرد گفت اونجا رو ببین ندا یکمی جاش رو عوض کرد بهروز روی یه نیمکت نشسته بود به زمین خیره بود یه سیگار تو دستش بود آروم سرش رو به حالت عصبی تکون میداد با خودش صحبت میکرد ندا احساس کرد داره از پا میافته ولی به زور روی پاهاش واساده بود بهروز یه کام از سیگارش گرفت یه چیزی به خودش گفت بلند زد زیر خنده ندا به چهره تکیده و داغون بهروز نگاهی کرد باورش نمیشد این عشق قدیمیش همون پسر 25 ساله باشه قیافش از 35 سال هم رد کرده بود لاغر شده بود لباساش خاکی نامرتب بود و به حالت عصبی دست و پاش آروم میلرزید ندا کنترلش رو از دست داد رفت سمتش دوستش یه جیغ زد گفت ندا برگرد اما دیر شده بود ندا رفت جلوی بهروز واساد بهش خیره شد بهروز که تازه متوجه شده بود به صورت ندا نگاهی کرد یه نیشخندی زد گفت بازم توهم! ندا اشکاش رو پاک کرد گفت توهم نیست من دارم خواب میبینم. تو واقعا همون بهروزی؟ بهروز از جاش پاشد رفت نزدیک تر آروم روی تن ندا دست کشید پرید عقب گفت توهم نیست توهم نیست ندا زد زیر گریه گفت بهروز تورو خدا بس کن همه چیز تموم شده من اومدم دنبال تو اومدم که با هم برگردیم یهو بهروز زد زیر خنده یکمی نگاش کرد آروم روی چشاش دست کشید دوباره رفت عقب تر بازم روی چشاش دست کشید یهو با سرعت شروع کرد به دویدن همینطور که از اونجا دور میشد داد میزد توهم نیست توهم نیست...

سفر نکن خورشیدکم ترک نکن منو نرو... نبودنت مرگ منه راهی این سفر نشو...

پایان

       

سامی لباش رو از روی لبای ندا برداشت یکمی بهم خیره شدن ندا هنوز در مورد کارش تردید داشت چون تنها کسی که تو زندگیش باهاش سکس داشت همون عشق قدیمیش بهروز بود. یکمی فکر کرد ولی بازم مثل همیشه نیروی شهوت جلو داری نداشت. دستاش رو پشت سر سامی قفل کرد محکم به سمت خودش کشیدش.
بهروز روی نیمکت پارک نشسته بود هوا آروم آروم رو به تاریکی میرفت دلش شور عجیبی افتاده بود آخرین سیگار رو از پاکتش در آورد و روشن کردن سرش رو گذاشت بین دستاش و آروم و بی صدا اشکاش روی گونه هاش میچکید.
ندا روی تخت دراز کشیده بود سامی روی لباش رو بوسید دستی به بدن بی نظیر ندا کشید و از روی لباسش..............................

(سلام فرجام هستم. متاسفانه این قسمت داستان یك كمی ناجور بود مجبور شدم سانسور كنم.

اما تو این قسمت سانسور شده به شرح سكس ندا با سامی مربوط میشه كه سامی كه احساس خاصی مثل عشق بهروز به ندا نداشت با خشونت زیادی و بدون اینكه به فكر ندا باشه باهاش سكس میكنه . در ادامه داستان بیشتر به تفاوت های سامی و بهروز در ذهن ندا پی می برید. )

 ندا که 3 باری ارضا شده بود یه نفس راحت کشید گفت دارم میمرم سامی خندید بعد از روش پاشد رفت سمت دستشویی ندا آروم پاشد رفت جلوی آینه واساد به خودش نگاهی کرد وسط پاهاش ورم کرده بود یکمی آروم روی اون دست کشید جز سوختن چیزی احساس نمیکرد! انگار پوستش داشت کنده میشد! تو آینه به خودش خیره شد به بدن ظریف خودش نگاه کرد که چطوری یه جای سالم براش نمونده بود آروم گفت بهروز نمیذاشت یه تار مو از سرم کم شه حالا ببین این چیکارم کرده...
بهروز توی پارک قدم میزد یه جوون روی نیمکت نشسته بود به بهروز نگاهی انداخت گفت حشیش هروئین کریستال کوک قرص همه جوره هست. بهروز بهش نگاهی کرد از وقتی ندا ترکش کرده بود و بهروز از آشفتگی غروبها به پارک میومد این جوون رو همیشه دیده بود ولی بهش اعتنایی نداشت آروم سرش رو تکون داد گفت هیچ کدوم بعد پاکت سیگارش رو آورد یادش افتاد خالیه! پرتش کرد یه گوشه راه افتاد رفت.
******
روز ها پشت هم میگذشتن ندا به سامی نزدیک تر شده بود بهروز به کلی از یاد همه رفته بود حتی دوستایی که یک روز بدون اون سر کلا نمیرفتن. بهر حال رسم زندگی همینه یا با ما یا بر ما! بهروز کلاسش تموم شده بود به سمت در خروجی میرفت یهو ندا رو دید که داره از در خارج میشه با احتیاط از دور نگاش میکرد ندا از در دانشگاه رفت بیرون بهروز با عجله پشت سرش دوید چند لحظه بعد بهروز هم خارج شد ندا رفت خیابون پایینی موبایلش رو در آورد یه تلفن زد بعد یه گوشه واساد. بهروز هم یه گوشه واساد از دور بهش خیره شده بود کنجکاوی امونش رو بریده بود همون موقع یه پسر کنار ندا واساد یه چیزی گفت ندا پشتش رو کرد پسر همچنان داشت حرف میزد ندا چند قدم رفت اونور تر بهروز فهمید یارو فکر کرده ندا جندست داره باهاش صحبت میکنه! بهر حال از دید ما ایرانیا هر دختری که کنار خیابون منتظر باشه از دید همه اون جندست! حالا میخواد منتظر دوستش باباش مامانش یا هرکسی باشه مهم اینه که کنار خیابون منتظر شدن یعنی جنده و از بقال و چقال و نونوا میوه فروش گرفته تا معتاد و الاف همه بهش خیره میشن ببینن بالاخره کی این تیکه ناب رو بلند میکنه میبره!! غیرت گلوی بهروز رو فشار میداد ولی حیا نمیذاشت بره جلو پسره هم یکسره به ندا یه چیزایی میگفت ندا هم با ترس و وحشت به اطراف نگاه میکرد ببینه چند 100 نفر هم وطن با غیرت دارن فیلم سینمایی مزاحم رو نگاه میکنن! بهروز آستینش رو زد بالا غیرت خونش رو به جوش آورده بود ولی به خودش میگفت نه نه منو اون نصبتی نداریم خودت رو کوچیک نکن. پسره بیخیال نمیشد و ادامه میداد یهو بهروز کنترلش رو از دست داد حمله کرد سمتش پسر مزاحم تا رفت ببینه کی صداش میکنه مشت محکم تمام لب و دهنش رو پاره کرده بود تا رفت به خودش بیاد مشتهای رگباری بهروز روی سر و بدنش امونش نمیداد! چند لحظه بعد بهروز پسره رو ول کرد رفت عقب تمام اینا توی کمتر از 30. 40 ثانیه اتفاق افتاده بود و همه مات و مبهوت خیره شده بودن چی شد کی به کی شد! پسر مزاحم روی زمین افتاده بود خون از همه جاش میریخت ندا دهنش باز مونده بود به بهروز نگاه میکرد هم وطن های با غیرت هم که از فیلم سینمایی مزاحم لذت میبردن حالا از بازیگر افتخاری که نقش سیلوستر استلونه رو بازی میکرد به وجد اومده بودن با ذوق بیشتری نگاه میکردن! پسره روی زمین به خودش میپچید خون از سر و صورتش میچکید چند لحظه بعد زانتیا نقره ای(سامی) کنار خیابون واساد ندا با تردید به بهروز نگاهی کرد سرش رو انداخت پایین سوار ماشین شد رفت! فیلم سینمایی به اوجش رسیده بود هم وطنهای با غیرت با لذت تمام میخندیدن از اتفاقی که افتاده بود! مخصوصا حرکت آخر! یکی از همون هم وطن های با غیرت داد زد زنگ زدم 110 الان میان هردتاشون رو جمع میکنن برن! بقیه هم بلند گفتن دست گلت درد نکنه همینان که مملکت رو خراب کردن!! بهروز نیشخندی به خودش و زندگی زد میتونست فرار کنه بره ولی چون بخاطر ناموسش اینکارو کرده بود واسش هیچیزی اهمیت نداشت حتی لحظه ای که ندا سرش رو انداخت پایین با وقاهت تمام سوار ماشین دوست پسرش شد حتی لحظه ای که هموطنهای با غیرت ازش دفاع که نکردت هیچ تازه زنگ زدن فروختنش حتی لحظه ای که به دیوار تکیه داده بود منتظر ماشین گشت بود و هموطن های با غیرت مرتب بهش زخم زبون میزدن سرکوفت میزدن و... یکم بعد ماشین گشت نیروی ناانتظامی (انتظامی) اومد به پسر مزاحم که روی زمین صورتش خونی بود نگاهی کردن افسر گشت اومد جلو گفت چی شده؟ گفت بهروز گفت مزاحم ناموسم شده بود افسر به دورو برش نگاهی کرد گفت پس خودش کو؟ بهروز سرش رو انداخت پایین گفت رفت! هموطن های با غیرت بلند زدن زیر خنده و بهش تیکه مینداختن افسر گشت گفت اولا من ناموسی نمیبینم اگر ناموست بود چرا گذاشتت رفت؟ صبر نکرد یه شهادت بده که تو دردسر نیافتی؟ دوما اصلا مزاحم شد که شد حتی اگه ناموس تو رو جلوی چشات داشت میکشت بازم باید زنگ بزنی ما بیاییم نه اینکه گردن کلفتی کنی!!! بهروز با ناباوری به افسر گشت نگاهی کرد ترجیه داد جوابی نده! ولی غیرتش نذاشت و آروم گفت اگه به شمار زنگ میزدم که تا بیایین از ناموسم چیزی باقی نمیموند موقع قتل با 1 ساعت تاخیر میرسین بعد برای مزاحمت زودتر بیایین؟ افسر اخم کرد گفت خفه شو امثال تو همه جا رو به لجن کشیدن بعد به سرباز نگاهی کرد گفت بازداشتش کنین بره جایی که پوستش رو بکنن تا ببینه گردن کلفتی توی خیابون چه طعمی داره. سرباز با غرور اومد جلو دستای بهروز رو از پشت گره زد دستبند رو محکم بهش قلاب کرد و محکم تر هولش داد سمت ماشین افسر نیشخندی زد گفت برو تا آدمت کنن!
شب در بازداشتگاه باز شد سرباز بهروز رو صدا کرد اونم پاشد رفت بیرون. افسر نگهبان بهروز رو کشید کنار به صورت کبود و داغون بهروز نگاهی کرد گفت خانوادت اومدن سگ وحشی شون رو جمع کنن ببرن. بهروز با سر تایید کرد افسر گفت گوش کن اگه پات رو گذاشتی بیرون 1 کلمه زر بزنی اینجا چی شده یه پرونده درست میکنیم برات دودمانت بر باد بره شیر فهمه؟ بهروز دوباره با سرش تایید کرد افسر نگهبان آورم زد پشت سر بهروز گفت صورتت هم بگو توی دعوا مشت خورده اینجوری شده بهروز دوباره تایید کرد افسر گفت هری سگ وحشی بهروز آروم به سمت سالن میرفت افسر بلند داد زد سگ وحشی.
جلوی در کلانتری بهروز به پدرش گفت خسته ام میرم یکمی قدم بزنم بعد راه افتاد به سمت پارک همیشگی تا با خودش خلوت کنه به یاد تموم دردهاش...

       

آخر شب ندا روی تختش دراز کشیده بود ذهنش به سرعت پیرامیون مسائل پیش اومده میچرخید. حیا و ذات دخترونش نیمذاشت یه لحظه خیانت به بهروز رو تحمل کنه ولی هیولای درونش با قدرت فریاد میزد تنوع! تنوع! تنوع! تشویش عجیبی تمام تنش رو پر کرده بود کلی درس داشت ولی بقول معروف دست و دلش به درس نمیرفت! دلش میخواست به جنس مخالف جدیدی که روی ذهنش تاثیر شگرفی گذاشته بود توجه کنه ولی درست نقطه مقابلی هم داشن. یه وجدان لطیف دخترونه بهش میگفت تو 1ساله که عاشق بهروزی و توی این 1 سال همیشه با دوستات پسرهای دانشگاه رو دست انداختین همه چیز مثل همیشه طبیعیه چرا باید فکر کنی این پسر با بقیه فرق داره؟ تو یه عشق کهنه رو به یه هوس دخترانه (تنوع) میفروشی؟ هی هیولای درونش میتوپید هی وجدان دخترونش جواب میداد ولی هیچ داوری در کار نبود که بگه حق با کیه! ضعف تصمیم گیری یه دختر به وضوح در این لحظه معلوم میشد...
همون لحظه بهروز هم روی تختش دراز کشیده بود ثانیه شمار ساعت روی میز عسلی کنارش با سرعت حرکت میکرد و داد میزد تیک تیک تیک تیک تیک بهروز احساس عجیبی داشت تو دلش احساس خطر میکرد و در این 1 سال عشقی که با ندا داشتن این دفعه اول بود! دستاش رو گذاشت روی صورتش نفس عمیقی کشید گفت چرا اینطوری شدم من؟ نکنه ندا طوریش شده؟ ته دلش خالی شد موبایل رو برداشت یه اس ام اس واسه ندا فرستاد... جوابی نیومد چند بار زنگ زد نه بازم جواب نداد! بهروز خیلی ترسیده بود گفت نکنه چیزیش شده باشه؟ 1ساعتی توی اتاقش قدم زد با حالتی آشفته ضبط کوچیکش رو روشن کرد "ابی" با صدای رسایی فریاد میزد...
ستاره های سربی... فانوسکهای خاموش... منو هجوم گریه... از یاد تو فراموش...
تو بال و پر گرفتی به چیدن ستاره
دادی منو به خاک این غربت دوباره
دقیقه های بی تو پرنده های خستن
آیینه های خالی دروازه های بستن...
اگه نرفته بودی جاده پر از ترانه
کوچه پر از غزل بود به سوی تو روانه
اگه نرفته بودی گریه منو نمیبرد...
******
فردا صبح بهروز با عجله رفت سمت دانشگاه توی حیاط با اخم ناراحتی یه گوشه نشسته بود که ندا کم کم از دور پیداش شد براش دست تکون داد ندا اومد سمتش قیافه بهروز همه چیز رو آشکار میکرد ندا سرش رو انداخت پایین گفت ببخشید دیشب حالم خوب نبود میخواستم تنها باشم. بهروز پاشد جلوش واساد یکمی به اطراف نگاه کرد صبح زود بود زیاد شلوغ نبود بعد به ندا خیره شد گفت به عقلت نرسید دل من 1000 راه میره؟ به درک و شعورت نرسید تا صبح داشتم مثل دیوونه ها توی اتاقم راه میرفتم؟ ندا آروم گفت بهروز بهم حق بده روحیم خراب بود بهروز نیشخندی زد گفت شما دخترا کوچکترین بویی از عقل و درک نبردین فقط شعار بلدین ندا سرش رو آورد بالا گفت منظور؟ بهروز محکم زد توی گوشش ندا با نا باوری اشک توی چشماش جمع شد بهروز بهش نگاهی کرد گفت منظورم این که من بدبخت تا صبح مثل دیوونه ها داشتم راه میرفتم توی بی احساس جواب تماسهای منو نمیدادی چون روحیه ات خوب نبود! میتونستی یه اس ام اس بزنی همینو دیشب بگی دل من 1000 راه نره میتونیستی نه؟ ندا دستش روی صورتش بود سرش رو تکون داد چیزی نگفت رفت سمت مجتمع.
سر کلاس بهروز تمام فکرش به رفتار تند خودش با ندا بود. درسته ندا اشتباه کرده بود ولی بهروز هم نباید از کوره در میرفت بهر حال دخترا کشش درک عمیق پسرا رو ندارن و کلا احساسی تصمیم میگیرن. مطمئنن بهروز با عشق اون سیلی رو به گوش ندا زده بود اگه عاشقش نبود چرا باید اینجوری نگرانش میشد؟
همون لحظه ندا سر کلاس دستش روی صورتش بود با بغض به اون لحظه ی خشم بهروز فکر میکرد. چرا باید بهروز میزدش؟ اینکه ندا از لحاظ روحی پریود شده بود دلیلی برای خشم بهروز بود؟ بهروز یکمی تند رفته بود ولی یه دختر هرگز از عمق نمیفهمه چرا عشقش خشم گین شده فقط تو سرش یه جور توجیه بی منطق فرو میکنه میگه اون منو دوست نداره که این رفتارو کرده! و ندا مثل بقیه دخترا دقیقا همین افکار رو داشت! سر کلاس مرتب به خودش میگفت بهروز منو دوست نداره بهروز منو درک نمیکنه بهروز حرفای منو نمیفهمه بهروز... اما افسوس اینا بهانه هایی بود که ذهن هر دختری رو پر میکنه...
******
2 هفته بعد...
بهروز روی تخت اتاقش دراز کشیده بود دستاش زیر سرش بود به سقف اتاقش خیره شده بود تمام خاطرات خوب و بد از جلوی چشاش رد میشد. احساس میکرد ندا با اون سرد شده دیگه ندای قدیم نیست دیگه عشق پر حرارت همیشگی نیست. لبخندی زد گفت عیبی نداره حتما مشکلات شخصی داره نمیخواد بهم بگه من نباید بزارم بهش بد بگذره باید کمکش کنم این پریود روحی رو به سلامت تموم کنه. موبایلش رو برداشت یه اس ام اس نوشت "دوستت دارم" فرستاد برای ندا. چند دقیقه بعد اس ام اس اومد "منم همینطور". بهروز یه نفس راحت کشید لبخندی زد گفت تموم زندگیه منی. بعد با خیال راحت و آسوده چشاش رو بست کمی استراحت کنه...
همون موقع ندا هم روی تخت اتاقش دراز کشیده بود داشت فکر میکرد به خودش به بهروز به عشقی که داشتن به اتفاقاتی که افتاد به هیولای درونش که میگفت تنوع! به وجدان دخترونش به دلیل و برهان های دخترونش و... یکم بعد موبایلش زنگ خورد مکثی کرد موبایلش رو جواب داد یه خبر احوال گرم و صمیمی کرد یکمی صحبت کردن آخرش 2تا بوس محکم فرستاد تلفن رو قطع کرد. چشاش رو بست رفت توی فکر. از پشت تلفن صدای یه پسر میومد ولی بهروز که خواب بود! پس مطمئنن صدای یه پسره غریبه اما آشنا میومد...
******
2 ماه بعد...
در آپارتمان نیمه باز بود ندا آروم در رو باز کرد اومد توی خونه و در رو پشت سرش بست. به اطرافش نگاهی کرد خونه مجلل و قشنگی بود آروم رفت تو به دکورهای با سلیقه خونه نگاهی کرد تو دلش این سلیقه برتر رو تحسین کرد. همون موقع یه صدایی اومد. سامی در حالی که دکمه های پیرهنش رو میبست با لبخند قشنگی اومد سمتش گفت خیلی خوش اومدی بفرمایین بعد خودش رفت سمت سالن پذیرایی نشست روی یه مبل گفت چرا تعارف میکنی؟ بفرمایین دیگه. ندا اومد سمت سالن پذیرایی نشست روی مبل خندید گفت تعارف نمیکنم داشتم فکر میکردم. سامی لبخندی زد گفت خب چه خبر؟ دفعه اولیه که اومدی خونه ما حالا میشه تعارف رو بزاری کنار؟ بابا مردم از سردی! ندا لبخندی زد گفت اوف چقدر شلوغش میکنی؟ بعد اومد کنار سامی نشست دستش رو گرفت گفت تو چه خبرا؟ بهروز رو خیلی وقته ندیدم تو بهروز رو توی دانشگاه میبینی؟ سامی آروم تایید کرد گفت چند باری دیدمش خیلی توی خودش بود تنها هم بود دوستاش رو زیاد میبینم ولی بهروز هیچ وقت توی جمعشون نیست. ندا یکمی فکر کرد گفت بیخیال ولش کن. یکم بعد ندا گفت سامی مردیم از بیکاری پاشو ضبظ رو روشن کن سامی خندید رفت ضبط رو روشن کرد یه آهنگ شاد گذاشت ندا پاشد گفت رقص بلدی؟ سامی گفت ای همچین! ندا خندید دستش رو کشید رفتن یه گوشه شروع کردن به رقصیدن و تو هم دیگه میلولیدن...
بهروز توی پارک روی یه نیمکت نشسته بود به بسته سیگارش نگاهی کرد هنوز چند تایی داشت یه سیگار روشن کرد به زمین خیره شد زیر لبش چیزی زمزمه میکرد و آروم از سیگارش کام میگرفت. تو دلش میگفت رفت که رفت به درک که رفت اصلا بهتر که رفت رفتنی باید بره. اما افسوس که اینا همش شعاره. یه پسر وقتی از درون میشکنه دیگه هیچی مرحمش نمیشه...
ندا و سامی نفس زنان به دیوار تکیه دادن خیلی رقصیده بودن نفسشون بریده بود! ندا خنده ای کرد گفت سامی تو چقدر خاله ای؟ از زنا بیشتر میرقصی! سامی خندید جلوی ندا واساد تو صورتش خیره شد گفت از دوست دخترم یاد گرفتم بعد آروم سرش رو آورد جلو زل زد ندا هم با تردید یکمی نگاش کرد بعد چشماش رو بست سامی لباش رو نزدیک تر کرد گذاشت روی لبای ندا و محکم فشار داد...

نوشته شده توسط فرجام در  شنبه 9 تیر 1386 و ساعت 11:06 ق.ظ
ویرایش شده در شنبه 9 تیر 1386 و ساعت 11:06 ق.ظ

       

 ندا با دوستاش توی حیاط نشسته بودن دوستش آروم بهش اشاره کرد نگاه ندا به اون سمت چرخید همون پسری که اون روز باهاش صحبت کرده بودن با همون استایل عجیب آروم از مجتمع اومد بیرون رفت رو یه صندلی نشست یه سیگار روشن کرد و دوباره به زمین خیره شد. دوست ندا آروم زد زیر خنده گفت این یارو دیوونست! ندا اخمی کرد و به پسره خیره شد توی چهره پسر گیرایی خاصی میدید استایل عجیبش ندا رو قلقلک میداد برای فضولی و اطلاعات بیشتر از اون! دلش میخواست دلیل این کارای اون رو بدونه. دوست ندا زد روی پاش گفت چته؟ به چی نگاه میکنی؟ اون دیوونه؟ ندا لبخند آرومی زد گفت نه فقط حس فضولیم داره دیوونم میکنه. دوستش گفت میخوایی دوباره امتحان کنیم؟ ندا آروم خندید گفت حرفشم نزن از قیافش معلومه ایندفعه میکشه مارو! دوستش خندید گفت راست میگی این همه پسر تو این دانشگاه هست چرا به این دیوونه بخندیم!
بهروز کلاسش تموم شد از مجمتع اومد بیرون یکمی اینور اونور کرد ندا و دوستاش رو دید سرش رو تکون داد گفت باز دنباله سوجه میگردن اصلا من نمیدونم هدف این دخترا جز این از دانشگاه چیه؟! صبح تا شب واسه همه دست میگیرن آخرشم حراست و ننه بابا بچه مردم و... همه یقه پسرا رو میگیرن میگن هدف شما همه چیز به جز درس خوندنه! آروم راه افتاد به سمت در خروجی همینطور که آروم قدم میزد موبایلش رو درآورد یه اس ام اس نوشت "کمتر مسخره کنین سوجه ها تموم نشن!" فرستاد واسه ندا. بعد از دانشگاه اومد بیرون به اطرافش نگاهی کرد هوا نزدیک تاریکی بود خیابونا شلوغ بود مردم مثل همیشه توی هم میلولیدن هرکس با یه بدبختی از این ور به اونور.
نیم ساعت بعد ندا از جاش پاشد با همه خداحافظی کرد هوا تاریک شده بود دوستاش گفتن واسا با هم بریم ندا سرش رو تکون داد گفت نه میخوام یکمی قدم بزنم دوستاش باهاش خداحافظی کردن ندا با کنجکاوی سرش رو برگردوند به اون پسر عجیب نگاه کنه ولی جز صندلی خالی چیزی ندید! آروم به سمت در خروجی حرکت کرد و گفت یه حرکت عجیب دیگه! از در دانشگاه اومد بیرون آروم شروع کرد به قدم زدن فکرش به همه چیز و همه جا مشغول بود از بهروز گرفته تا خونه دانشگاه درسا دوستاش و آخرش به یه چیز دیگه و اونم چیزی جز نگاه و استایل عجیب اون پسر نبود! حس کنجکاوی دخترونش حسابی تحریک شده بود. توی خیابون هر کسی از کنارش رد میشد یا یه تیکه خوشگل بارش میکرد یا میخواست شماره بده یا فحش میداد یا مسخره میکرد یا... ولی ندا مثل همه دخترای دیگه عادت داشت واسش امری طبیعی شده بود. ندا اهل قدم زدن نبود ولی حتی وقتی با تاکسی تلفنی جلوی در خونشون هم که پیاده میشد باز هم این صداهای غریب رو میشنید! از بقال و چقال و پسر همسایه گرفته تا... انگار صدای پسرای غریبه واسه همه دخترای ایرانی یه عادت شده! جلوی در خونه خودشون خونه دوستشون وجود مامان بابا برادر شوهر دوست پسر و... اصلا فرقی نداره! مهم اینه که صداهای غریبه باید به گوش دختر ایرانی برسه. ندا همینطور که قدم میزد صداهای غریبه بیشتر شده بود و واقعا از قدم زدن خودش پشیمون شده بود تو دلش گفت چه غلطی کردم بعد از یک عمر خواستیم 2قدم راه بریم. تاکسی تلفنی خاصی اون دو رو بر نبود و مجبور شد کنار خیابون واسه برای تاکسی. یکم بعد ندا به خودش اومد دید از جلو پاش تا خود کرج ترافیک شده! و یه واقعیت دیگه رو فهمید اینکه کنار خیابون برای تاکسی واسادن معنی تابلوی "من جنده ام میخوام اتو بزنم" رو میده! و یادش اومد دختر ایرانی نباید کنار خیابون واسه برای تاکسی چون انقدر ماشین های جور واجور جلو پاش وامیسه که تا 6 خیابون پایین تر ترافیک درست میشه و این واسه مامورهای محترم راهنمایی رانندگی اسباب زحمت اضافی است و بس! ندا سرش تکون داد فقط توی ذهنش میگفت غلط کردم پیاده از دانشگاه اومدم بیرون! راست میگفت. دختر ایرانی چه حقی داره پیاده بخواد قدم بزنه؟ اصلا مگه خیابون ارث باباشه بخواد قدم بزنه؟ بره توی حیاط خونشون اگرم حیاط ندارن یه نعل به پاهاشون ببندن تو آپارتمان یورتمه برن چون لیاقت دختر همینه!!! به عقیده همه مردم قدم زدن و این کارا مال جنده هاست دختر ایرانی نباید اینکارو کنه!!! چند دقیقه ای گذشت سیل اتومبیل هایی که جلوی پاش واساده بودن تبدیل به رودخانه نیل شده بودن! با تردید به اطرافش نگاهی کرد هیچ تاکسی جلو پاش وانمیساد چون راننده تاکسی ها نمیخواستن این جنده رو از نون خوردن بندازن چون راننده تاکسی ها میخواستن کسی رو از رزق رو روزی نندارن و ثواب کنن برن بهشت!(البته بهشت که فرقی نداره براشون مهم حوریای بهشتی هستن) به ساعتش نگاهی کرد 15 دقیقه ای بود واساده بود و N نفر جلوی پاش ترمز میزدن قیمت میدادن! همون موقع یه زانتیا نقره ای با آرامش خاصی یکمی جلو تر واساد عقب گرفت یه فلشر زد ندا بهش نگاهی کرد از فاصله 10 ،20 متری که توش دیده نمیشد ولی حدس زد باید یه آشنا باشه بخواد اونو از این خفت و خواری نجات بده. واسه همین آروم رفت سمتش یکمی بعد خیلی جا خورده بود همون پسر هم دانشگاهیش با نگاه سنگین به جلوش نگاهی میکرد ندا زد روی شیشه پسر شیشه رو داد پایین آروم گفت میتونم تا یه مسیر بهتر برسونمتون یکم دیگه واسین ترافیک ماشینا تا کوه دوماند هم میرسه! ندا به پشت سرش نگاهی کرد یکی چراغ میداد یکی داد میزد یکی میگفت سگ خور 30 تومن یکی اشاره میکرد یکی بوس میفرستاد یکی با متانت منتظر بود ندا بره سمتش و... چشاش از حدقه داشت میزد بیرون حق داشت چون توی شاخ آفریقا هم از این خبرا نبود! به پسر هم دانشگاهیش نگاهی کرد گفت حق با شماست ببخشید مزاحمتون میشم پسر لبخندی زد گفت لیاقتشون بیشتر از این نیست بعد خم شد در رو از داخل باز کرد گفت بفرمایین ندا در رو باز کرد نشست تو همون موقع از پشت صداهایی میومد که توی جنگلهای آمازون هم به گوش نمیرسید! جنده.. کس کش... قیمت بالا... مال من پرشیا بود مال اون زانتیا واسه همین... کیرم به دهنت... و... ندا با عجله در رو بست اشک توی چشای دختر ایرانی جمع شده بود چون پسر ایرانی با کمال آرامش خواهر مادرش رو بهم پیوند زده بود! مطمئنن دختر ایرانی اصلا سرخورده و نا امید نشده بود اصلا اتفاق خاصی نیافتاده بود و این معمولی ترین اتفاق خیابونهای ایران بود!
پسر هم دانشگاهی راه افتاد ندا زیر چشمی بهش نگاهی کرد فضولی دخترونش عجیب اذیتش میکرد! دلش میخواست بیشتر ازش بدونه دلش میخواست دلیل تمام این استایل عجیبش رو بدونه. حجب و حیا و البته یاد دوست پسرش باعث میشد زبونش رو تکون نده ولی از طرفی توجیه های عوامانه دخترانه که توی سر همه دخترا وجود داره باعث میشد استدلال های منطقی رو زیر پا بزاره و توجیه کنه! بالاخره نتونست بر فضولی غلبه کنه و مثل همه دخترای دیگه توجیه عوامانه و دخترانش پیروز شد! آروم پرسید سامی اسم واقعیتونه؟ پسر با همون اخم همیشگی با سرش تایید کرد ندا یکمی مکث کرد گفت آقا سامی ترم چندین؟ سامی آروم گفت ترم 3 رشته عمران. ندا با سر تایید کرد گفت خیلی خوبه. چند دقیقه بعد ندا آروم گفت آقا سامی میتونم یه سوال بپرسم؟ اگه جوابش سخت بود یا نخواستین جواب بدین اصلا رودرواسی نداشته باشین بگین نه! سامی آروم گفت بپرس ندا نگاهی کرد و تمام سوالهایی که مدتها ذهنش رو در موردش اشغال کرده بود به زبون آورد! حتی جریان اون روز رو هم گفت که با دوستش میخواستن دستش بندازن! سامی سرش رو تکون داد گفت خوبه! شما اعتراف کننده بزرگی هستین! ندا آروم خندید گفت همه دخترا همینن! سامی مکثی کرد و جواب تمام سوالهای ندا رو یکی یکی و با آرامش خاصی داد. ندا مبهوت حرفاش شده بود و سامی استدلالهای فوق العاده ای میاورد واسه توجیه اخلاقای عجیبش! حرفاش که تموم شد به ندا نگاهی کرد گفت حالا حس فضولی دخترونه فروکش کرد؟ ندا سرش رو انداخت پایین آروم گفت خب آره! خیالم راحت شد! سامی آروم خندید گفت پس خوشبحالت امشب راحت میخوابی! ندا خندید گفت آره دقیقا! چند دقیقه بعد سامی به ندا گفت شما خونتون کجاست؟ من میرسونمتون ندا گفت نه مرسی چیزی نمونده یه تاکسی میگیرم میرم سامی بهش نگاهی کرد گفت باز شما میخوایی ترافیک درست کنی؟ نمیترسی چرثقیل راهنمایی رانندگی بیاد ببرت؟ ندا خندید گفت ما دخترا عادت داریم! سامی با سرش تایید کرد گفت منم واسه همین میگم پس بهتره زودتر بگی کدوم سمت برم! ندا مکثی کرد میخواست بگه نه ولی ترس از بیرون و اجتماع نذاشت و آروم گفت اگه مزاحم نمیشم از این سمت برین.
نیم ساعت بعد سامی ندا رو سر کوچه پیادش کرد بهم نگاهی انداختن ندا گفت ممنون آقا سامی خیلی لطف کردین سامی سرش رو تکون داد گفت خواهش میکنم هرکسی بود توی اون وضعیت همین کارو میکرد. ندا لبخند شیرینی زد گفت با اجازه و رفت به سمت خونه سامی یکمی باخودش فکر کرد و آروم حرکت کرد رفت. ندا همینطور که به خونه نزدیک میشد به حرفای سامی فکر میکرد به برخوردشون به همه چیز ولی یه چیزی اذیتش میکرد. یه حس دخترونه به شدت اذیتش میکرد حسی که توی وجود تمام دخترا بود و اونم چیزی نبود جز تشویش! بهروز هرگز حق نداشت حتی با یه دختر برخورد اجتماعی داشته باشه ولی ندا خیلی راحت از این برخوردها داشت و نمونش هم سامی! ندا کلید رو توی در چرخوند مکثی کرد هیولای درونش زبونه کشید بهش گفت تنوع! تنوع! تنوع! ندا سرش رو تکون داد رفت داخل خونه. اما تنوع چی بود؟ تنوع درواقع همون خواست درونی هر دختر بود...

       

  امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم  !!!!!

       

ای خدا HARD دلم FORMAT مكن          FILD من را خالی بركت مكن

OPTION غم را خدایا ON مكن     FILE        اشكم را خدایا RUN  مكن

DELTREE كن شاخه های غصه را          سردی و افسردگی را هر سه را

JUMPER شادی بیا تا SET كینم               سیستم اندوه را RESET  كنیم

نام تو PASSWORD درهای بهشت          آدرس E-MAIL سایت سرنوشت

ای خدا روز ازل CAD داشتی            MOUSE بود اما مگر PAD داشتی

كه چنین طرح 3D می زدی                    طرح خود برروی CD می زدی

تا نیفتد BUG در اندیشه مان               تا كه ویروسی نگردد ریشه مان

ای خدا از بهر ما ایمن فرست             بهر دلهای بر آتش FAN فرست

ای خدا حرفت دلم با كی زنم             HELP می خواهم كه F1 می زنم

       

سلام . امید وارم حال همتون خوب باشه

امروز یک داستان فوق العاده زیبا رو براتون می ذارم

امید وارم خوشتون بیاد و عبرت بگیرید

این داستان مال یکی از سایت های بد بد است اما داستانش زیاد قسمت های بد نداره واسه همین هم من بعضی قسمت هاشو سانسور میکنم. امیدوارم ناراحت نشین اگه بعضی جاها مجبور میشدم کل داستانو بدون سانسور بذارم براتون

نظر یادتون نره

لازمه از نویسنده داستان هم تشکر کنم. منم نمیشناسمشون اما اسم مستعارشون ریلود است

موفق باشین و عبرت بگیرید

قسمت اول

توضیح: این داستان رو بر اساس واقعیت زندگی یه پسر ایرانی به قلم میکشم...

بهروز روی تختش دراز کشیده بود و زل زده بود به سقف. کتاب درسیش روی سینش پهن بود و مثلا داشت درس میخوند! فکرش خیلی مشغول بود تمام ذهنش روی دوست دخترش میچرخید. روزی که اولین بار توی حیاط دانشگاه همدیگه رو دیدن روزی که اولین قرار رو گذاشتن روزی که اولین بوسه رو روی لب هم کاشتن روزی که اولین سکس رو داشتن... همه اینا مثل یه فیلم از جلوی چشاش رد میشد و لبخند قشنگی رو روی لباش نقس میبست. یهو احساس کرد دلش بدجوری واسه ندا (دوست دخترش) تنگ شده. موبایلش رو برداشت یه اس ام اس نوشت "دوستت دارم" چند دقیقه براش بعد اس ام اس اومد بازش کرد ندا نوشته بود "من بیشتر" چشاش رو بست لبخندش شیرین تر شد یه نفس عمیق کشید! کتابش رو آرود بالا شروع کرد به خوندن. چند خطی درس میخوند چند لحظه ای به ندا فکر میکرد...
ندا روی تختش دراز کشیده بود با همون لبخند عمیق به بهروز فکر میکرد به روزی که اولین بار توی حیاط دانشگاه همدیگه رو دیدن روزی که اولین قرار رو گذاشتن روزی که اولین بوسه رو روی لب هم کاشتن روزی که اولین سکس رو داشتن... همه اینا مثل فیلم از جلوی چشاش میشد. از راه دور 2 تا بوس واسه بهروز فرستاد چشاش رو بست یکمی استراحت کنه...
******
توی حیاط دانشگاه بهروز روی صندلی نشسته بود با رفیقاش میگفتن میخندیدن. یکی از رفیقاش داشت جک تعریف میکرد... بهروز و دوستاش با صدای بلند میخندیدن و از این دقایق لذت میبردن. به ساعت نگاهی کردن باید میرفتن سر کلاس تا گیر اون استاد بد اخلاق نیافتادن! خودشون رو جمع و جور کردن بدو بدو رفتن سمت کلاس...
یه گوشه دیگه از حیاط ندا و چند تا از دوستاش روی صندلی نشسته بودن منتظر شروع کلاسشون بودن. همه باهم پچ پچ میکردن در مورد پسرای دانشگاه حرف میزدن! یکی میگفت اون پسره رو دیروز دیدی؟ خیکی اومده بود به شهلا میگفت کارت دارم! انگار شهلا خره نمیدونه اون چی میخواد بگه... وسط صحبت ها یکی از دخترا زد روی شونه ندا (به یه پسر که اون طرف تنها روی صندلی نشسته بود آروم از سیگارش کام میگرفت اشاره کرد) گفت نظرت در مورد اون چیه؟ ندا یکمی براندازش کرد گفت براوو! سوجه کدومتونه؟ دختره خندید گفت هیچ کس! تازه وارده به هیچ کس محل نمیده همیشه تو لاک خودشه نه به کسی نگاهی میکنه نه حرفی میزنه! حالا نظرت چیه به حرفش بیاریم؟ ندا لبخندی زد گفت عالیه! برنامه ریزی کن بریم سراغش یکم بخندیم!
******
ندا و دوستاش کلاسشون تموم شد با هم توی حیاط دانشگاه قدم میزدن یکی از اون پشت آروم صدا کرد... پیشت... پیشت... دوستش زد روی شونه ندا گفت همیشه عادت دارین همدیگه رو ایجوری صدا کنین؟ ندا خندید گفت دیوونست دست خودش نیست شما برین بشینین من الان میام بعد راهش رو عوض کرد رفت یکمی انور تر زد پشت بهروز! بهروز با عجله چرخید روش رو اینور کرد گفت چطوری جیگر؟ ندا خندید گفت مرض با این صدا کردنت همیشه آبروی منو میبری مگه اسم ندارم هی پیشت پیشت میکنی؟ بهروز گفت ببخشید حتما با پیشی اشتباه گرفتمت! ندا اخم خوشگلی کرد گفت حالا چته؟ بگو کار دارم میخوام برم. بهروز سرش رو برد جلو آروم در گوشش گفت بخاطر این رفتار بد دفعه بعدی موقع شیطونی از عقب تنبیه میشی! ندا خندید گفت به همین خیال باش! بعد دستش رو تکون داد گفت من باید برم کار دارم زودتر برو خونتون انقدرم چشم چرونی نکن خبراش واسم میرسه بعد تند رفت پیش دوستاش. بهروز یکمی سرش رو تکون داد گفت صبح تا شب با دخترای دیگه پسرا مردم رو لای ذره بین میبرین بعد به من میگه چشم چرون! سرش رو انداخت پایین رفت به سمت در خروجی.
دوست ندا آروم در گوشش گفت سوجه اومد. ندا گفت نریم بدتر ضایع بشیم؟ دوستش خندید گفت بچه ای؟ پاشو بریم میخندیم. پسر خوش قیافه اخماش توی هم به زمین خیره شده بود آروم سیگار میکشید و زیر لب چیزی زمزمه میکرد. از سر و وضعش معلوم بود بقول معروف از اون بچه مایه داراست. ندا و دوستش نزدیکش واسادن. دوستش آروم به اون پسر گفت ببخشید میشه چند لحظه وقتتون رو بگیرم؟ پسر نگاهی به اون 2تا کرد هردوشون جذاب و قشنگ بودن دوباره سرش رو انداخت پایین با همون استایل قبلی به زمین خیره شد گفت خواهش میکنم. دوست ندا گفت قیافه شما خیلی واسم آشناست هرچی فکر کردم به خاطر نیاوردم واسه همین یکمی کنجکاو شدم! پسر با همون حالتی که داشت از سیگارش کام گرفت گفت حتما اشتباه گرفتین. دوست ندا که انتظار نداشت این جواب رو بشنوه سکوت کرد گفت بله ببخشید حتما همینطوره فقط میشه اسمتون رو بگین؟ پسر آروم گفت سامی. دختر گفت مرسی ممنون ظاهرا من اشتباه گرفتم اون یکی دیگه بود خوشحال شدم بعد به ندا نگاه کرد گفت بریم! پسر آروم سرش رو تکون داد ندا و دوستش راه افتادن رفتن همون موقع پسر توی دلش خندید گفت مادرقحبه خر خودتی!
ندا بلند زد زیر خنده به دوستش نگاهی کرد گفت خاک بر سرت! دید چطوری ضایع شدیم؟ دوستش اخمی کرد گفت این دیگه کی بود اولین بارم بود یه پسر اینجوری باهام برخورد کرد! اصلا انگار نه انگا وجود خارجی داشتیم! ندا گفت دمش گرم عجب آدمی بود خیلی اخلاقش باحال بود. دوستش گفت نمیدونم! ولی خیلی عجیب بود! ندا به پسره خیره شد آروم گفت موافقم.
******

       

هر روز صبح در آفریقا وقتی خورشید طلوع می کند یک غزال شروع به دویدن میکند و می داند سرعتش باید از یک شیر بیشتر باشد تا کشته نشود هر روز صبح در آفریقا وقتی خورشید طلوع می کند یک شیر شروع به دویدن می کند و می داند که باید سریع تر از آن غزال بدود تا از گرسنگی نمی رد مهم نیست غزال هستی یا شیر با طلوع خورشید دویدن را آغاز کن. " آنتونی رابینز

دخترک همیشه می گفت:من برای نجابت وفا و زیباییت عاشق تو شدم پسرک برای روز تولدش سه حیوان خانگی به او هدیه داد ...اسب سگ و یک پرنده زیبا! تا دخترک خواست دلیل اینکار را بپرسد....

 پسرک رفته بود برای همیشه

همیشه انقدر ساده نرو و مگذر لااقل نگاهی به پشت سرت کن…! شاید کسی در پی تو می دود و نامت را با صدای بی صدایی فریاد میزند…! و تو… هیچ وقت او را ندیده ای

به امید دیدار همتون

لطفاْ نظر هم بدین

       

سلام

سلام به همه شما عزیزان.

امروز یکی از دوستانم به من ایمیل زده بود و این داستانو برام فرستاده بود.حالا نمیدونم این داستان واقعی است یا نه اما من براتون این داستانو گذاشتم.منبع و نویسنده این داستانو نمیشناسم اما خیلی داستان جالبی است.

به امید دیدار نظر هم یادتون نره

مزدا 323 قرمز رنگ، تا به نزدیکی دختر جوان رسید به طور ناگهانی ترمز کرد . خودرو چند قدم جلوتر از دختر جوان از حرکت ایستاد ، اما راننده، خودرو را به عقب راند، تا جایی که پنجره جلو دقیقا روبروی دختر جوان قرار گرفت . این اولین خودرویی نبود که روبروی دختر توقف می کرد ، اما هریک از آنها با بی توجهی دختر جوان ، به راه خود ادامه می دادند . دختر جوان، مانتوی مشکی تنگی به تن کرده بود که چند انگشتی از یک پیراهن بلند تر بود . شلواری هم که تن دخترک بود ،همچون مانتویش مشکی بود و تنگ می نمود که آن هم کوتاه بود و تا چند سانتی پایین تر از زانو را می پوشاند . به نظر می آمد که شلوار به خودی خود کوتاه نیست و انتهای ساق آن به داخل تا شده . دختر جوان نتوانست اهمیتی به مزدای قرمز رنگ ندهد . سرش را به داخل پنجره خم کرد و به راننده گفت :" بفرمایید؟" . مزدا مسافری نداشت . راننده آن پسر جوان و خوش چهره ای بود که عینک دودی ظریفی به چشم داشت . پسر جوان بدون معطلی و با بیانی محترمانه گفت : " خوشحال میشم تا جایی برسونمتون". دختر جوان گفت : " صادقیه میرما". پسر جوان بی درنگ سرش را به نشانه تائید تکان داد و پاسخ داد : " حتماً، بفرمایید بالا ". دخترک با متعجب ساختن پسر جوان، صندلی عقب را برای نشستن انتخاب کرد .چند لحظه ای از حرکت خودرو نگذشته بود که دختر جوان ، در حالی که روسری کوچک و قرمز خود را عقب و جلو می کشید و موهای سرازیر شده در کنار صورتش را نظم می داد ،گفت :" توی ماشینت چیزی برای گوش کردن نیست "

- البته .

پسر جوان ،سپس پخش خودرو را روشن کرد . صدای ترانه ای انگلیسی زبان به گوش رسید . از آینه به دختر جوان نگاهی انداخت و با همان لبخند ضریفش که از ابتدا بر لب داشت گفت :"کریس دبرگ هست ، حالا خوشتون نمیاد عوضش کنم ". دخترک با شنیدن حرف پسرجوان ،خنده تمسخر آمیزی سر داد .

- ها ها ها ، این که اریک کلاپتون . نمیشنوی مگه ، انگلیسی می خونه . اصلا کجاش شبیه کریس دبرگ .

- اِه ، من تا الان فکر می کردم کریس دبرگ . مثل اینکه خیلی خوب اینا رو می شناسید ها .

دخترک ، قیافه ای به خود گرفت و ادامه داد:" اِی ، کمی "

- پس کسی طرف حسابمه که خیلی موسیقی حالیشه . من موسیقی رو خیلی دوست دارم ، اما الان اونقدر مشغله ذهنی دارم که حال و حوصله موسیقی کار کردن رو ازم گرفته .

دخترک لبخندی زیرکانه زد و با لحنی کش دار گفت:" ای بابا، بسوزه پدر عاشقی . چی شده ، راضی نمیشه ؟"

- نه بابا، من تا حالا عاشق نشده ام . البته کسی رو پیدا نکرده ام که عاشقش بشم ، و اگرنه اگه مورد خوبی پیش بیاد ، از عاشقی هم بدم نمیاد . اصل قضیه اینه که، قبل از اینکه با ماشین بزنم بیرون و در خدمت شما باشم ، توی خونه با بابام دعوام شد .

- آخی ، سرچی؟ لابد پول بهت نمی ده.

- نه ، تنها چیزی که میده پول . مشکل اینجاست که فردا دارم می رم بروکسل، اونوقت این آقا گیر داده بمون توی شرکت کار داریم .

با گفتن این جملات توسط پسر جوان ، دخترک، با اینکه سعی می کرد به چهره اش هویدا نشود ، اما کاملا چهره اش دگرگون شد و با لحنی کنجکاوانه پرسید: " اِه، بروکسل چی کار داری؟ "

- دایی ام چند سالی هست که اونجاست . بعد از سه چهار ماه کار مداوم ، می خواستم برم اونجا یه استراحتی بکنم؟

دخترک بادی به غبغب انداخت و سریع پاسخ داد:

- اتفاقا من هم یک هفته پیش از اسپانیا برگشتم.

- اِه، شما هم اونجا فامیل دارید؟ کدوم شهر.

- فامیل که نداریم ، برای تفریح رفته بودم ونیز.

پسر جوان نیشخندی زد و گفت : اصلا ولش کن بابا ، اسم قشنگتون چیه؟

- من دایانا هستم. اسم تو چیه، چند سالته؟ چه کاره ای؟

- چه خبره؟ یکی یکی بپرسید، این جوری آدم هول میشه ... اولاً این که اسم خیلی قشنگی دارید ، یکی از اون معدود اسم هایی که من عاشقشونم . اسم خودم سهیل ، 25 سالمه و پیش بابام که کارگذار بورس کار می کنم . خوب حالا شما .

دخترک با شنیدن این حرفهای سهیل ، چهره اش گلگون شد و به تشویش افتاد .

- من که گفتم ، اسمم دایاناست . 23 سالمه و کار هم نمی کنم . خونمون سمت الهیه است و الان هم محض تفریح دارم می رم صادقیه . تا حالا بوتیک های اونجا نرفته ام . با یکی از دوستام اونجا قرار گذاشته ام تا بوتیک هاش رو ببینیم و اگه چیز قشنگی هم بود بخریم .

- همین چیزایی هم که الان پوشیده اید خیلی قشنگه ها.

دایانا ، گره کوچک روسریش را باز کرد و بار دیگر گره کرد . سپس گفت:

- اِی ، بد نیست . اما دیگه یک ماهی هست که خریدمشون . خیلی قدیمی شده اند ... . ولش کن ، اصلا از خودت بگو ، گفتی موسیقی کار نکرده ای و دوست داری کار کنی ، آره؟

- چرا ، تا چند سال پیش یه مدتی پیانو کار می کردم.

دخترک ، سعی می کرد دلبرانه سخن وری کند ، اما ناگهان به جوشش افتاد ، طوری که منقطع صحبت می کرد و کلمات را دستپاچه بیان می کرد.

-ای وای، من عاشق پیانو ام . خیلی دوست دارم پیانو کار کنم ، یعنی یه مدتی هست که کلاسش رو می رم ، اما هنوز خیلی بلد نیستم . ... اصلا اینجوری نمیشه، نگه دار بیام جلو بشینم راحت تر حرف بزنیم .

سهیل ، بی ردنگ خودرو را متوقف کرد . دایانا هم سریع پیاده شد و به صندلی جلو رفت .

-دایانا خانوم ، داریم می رسیما .

- دایانا خانوم کیه؟ دایانا ... . ولش کن ، فعلا عجله ندارم . بهتره چند دقیقه دیگه هم با هم باشیم . آخه من تازه تو رو پیدا کرده ام . تو که مخالفتی نداری ؟

- نه ، من که اومده بودم حالی عوض کنم . حالا هم کی بهتر از تو که حالم رو عوض کنه . فقط باید عرض کنم که الان ساعت نه و نیمه ، حواست باشه که دیرت نشه .

دخترک با شنیدن صحبت های سهیل، وقتی متوجه ساعت شد، چهره اش رنجور شد و در حالی که لب خود رابا اضطراب می گزید ، گفت:

-آره راست میگی ... پس حداقل یه چند دقیقه ای ماشینت رو دور فلکه نگه دار ، باهات کار دارم .

سهیل ، با قبول کردن حرفهای دایانا ، حوالی میدان که رسید ، خودرو را متوقف کرد . روی خود را به دخترک کرد و کمرش را به در تکیه داد . عینک دودی را از چشمانش برداشت .چهره ای نسبتا گیرا داشت . ته ریشی به صورتش بود و موهایی ژولیده داشت که تا گوشش را می پوشانید . پخش خودرو را خاموش کرد و سپس با همان لبخندی که بر لب داشت گفت :

- بفرمایید.

دیگر کاملا از ظاهر و طرز صحبت دخترک می شد پی به هیجانش برد.

- موبایلت ... شماره موبایلت رو بده، البته اگه ممکنه .

پسر جوان لحظه ای فکر کرد و سپس گوشی همراه خود را از روی داشبورد- پشت فرمان برداشت . آن را به سمت دایانا دراز کرد.

- بگیر ، زنگ بزن گوشی خودت که هم شماره تو روی موبایلم ثبت بشه و هم شماره من روی موبایل تو بیفته . فقط صبر کن روشنش کنم ... اونقدر اعصابم خورد بود که گوشی رو خاموش کردم .

دایانا ، به محض دیدن گوشی گران قیمت سهیل به وجد آمد . اما سریع شوق خود را کتمان کرد و فقط به گفتن"کوشی خوبی داری ها" قناعت کرد .

- قابلت رو نداره . اتفاقا باید عوضش کنم ، خیلی یوغره.

- خوب ، ممنون . فقط بگو کی می تونیم همدیگه رو دوباره ببینیم .

- ببینم چی میشه . اگه فردا برم بروکسل که هیچ، اما اگه تهران بودم یه کاریش می کنم . اصلا بهم زنگ بزن .

- باشه ... پس من می رم .فعلا خداحافظ .

- خوشحال شدم،...خداحافظ . ... زنگ یادت نره .

دختر جوان ، درحالی که احساس مسرت می کرد ، با گامهایی لرزان (از شوق) از خودرو خارج شد . هر چند قدمی که بر می داشت ،سرش را برمی گرداند و مزدا را نگاه می کرد و دستی برای سهیل تکان می داد . پس از دور شدن دایانا ، سهیل از داخل خودرو پیاده شد و طوری که دایانا متوجه نمی شد، او را تعقیب کرد . حوالی همان میدان بود که دایانا روی صندلی های یک ایستگاه اتوبوس نشست . سهیل ، گوشه ای لابلای جمعیت در حال گذر ، خود را پنهان کرده بود و دایانا را نظاره می کرد . دایانا دستش را به ساق شلوار خود انداخت و تایی که از داخل داده بود را باز کرد . شلواردیگر کوتاه نبود . از داخل کیفی که بر روی دوشش بود مقنعه ای بیرون آورد و در لحظه ای کوتاه آنرا سر کرد و از زیر مقنعه ، تکه پارچه ای که بر سرش بود ، بیرون کشید . از داخل همان کیف ، آینه کوچکی خارج کرد و با یک دستمال کوچک ، از آرایش غلیظی که روی صورتش بود کاست . موهای خرمایی رنگش را که روی صورتش سرازیر شده بود ، داخل مقنعه کرد و با آمدن اولین اتوبوس ، از محل خارج شد . سهیل در طول دیدن این صحنه ها ، همچنان لبخند بر لب داشت . با رفتن دایانا، سهیل به سمت مزدا حرکت کرد . به خودرو که نزدیک می شد زنگ موبایلی که همراهش بود ، به صدا در آمد. سهیل بلافاصله پاسخ داد:

- بله؟

صدای خواهش های پسر جوانی از آنسوی گوشی آمد .

- سلام ، آقا هر چی می خوایی از تو ماشین بردار ، فقط ماشین رو سالم بهم تحویل بده . تو رو خدا ، بگو کجاست بیام ببرم ...

- خوب بابا ، چه خبرته . تا تو باشی و در ماشینت رو برای آب هویج گرفتن باز نزاری ... ببینم به پلیس هم زنگ زدی ؟  
- نه ، به جون شما نه ، فقط تو رو خدا ماشین رو بده .

- جون من قسم نخور ، من که می دونم زنگ زده ای ...ولی عیبی نداره ، آدرس می دم بیا ... فقط یه چیزی ، این یارویی که سی دیش توی ماشینت بود کی بود؟

- کی ؟ اون خارجیه ؟ ... استینگ بود ، استینگ .

- هه هه ... یه چیز دیگه هم می پرسم و بعدش آدرس رو می دم ؛ ونیز توی اسپانیاست ؟

- ونیز؟ نه بابا، ونیز که توی ایتالیاست ... آقا داری مسخره ام می کنی ، آدرس رو بده دیگه ...

- نه ، داشتم جدول حل می کردم . مزدای قرمزت ، ضلع جنوبی صادقیه پارک شده . گوشیت رو می زارم توی ماشین ، ماشین رو هم می بندم و سوییچ رو می اندازم توی سطل آشغالی که کنار ماشینته . راستی یه دایانا خانوم هم بهت زنگ می زنه ، یه دختر خوشگل،... برو حالش رو ببر ، برات مخ هم زدم ،... خداحافظ

       

دوست من، یادت باشد که

لیوان را همین امروز زمین بگذاری.

زندگی همین است.

نوشته شده توسط فرجام در  یکشنبه 26 فروردین 1386 و ساعت 07:04 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

       

سلام خوبین؟

نظر ندادین که؟

       

       

.

رنگ‌ها زیبا هستند و زیبایی می‌آورند؛ وقتی كه رنگ‌ها روی صورت می‌‌نشینند، جذابیتشان صورتكی می‌سازد كه زیبا و كاملاً متفاوت با نمونه اصلی است ! بله این واقعیت دنیای امروز است: هر چه خیابان‌ها خاكستریتر می‌شوند، تعداد آدم‌های رنگی بیشتر می‌شود. نگاهی به گذشته نشان می‌دهد كه <آراستن> جزو جدایی ناپذیر فطرت انسانهاست. حتی اقوام بدوی و آدمهای دور از تمدن آمریكای جنوبی هم خود را با استخوان شكار تزئین میكردند. بشر در مراحل ابتدایی، از صمغ‌ها و خاك‌های رنگین برای آرایش خود استفاده می‌كرده است

.

آرایش كردن یا نكردن؟

.

زیبایی در بحران ، بحران در زیبایی

دوران نوجوانی دوران كسب هویت مستقل فردی است. یعنی به دلیل تغییر وتحولات ایجاد شده در نوجوانان برای ایجاد ارتباط با جنس مقابل و دریافت توجه از وی، زیبا بودن و جذاب بودن نه به دلیل ایجاد برانگیختگی جنسی در طرف مقابل، بلكه به دلیل تایید هویت خویش و یافتن جایگاهی در دنیای بیرون است. بنابراین تغییر رفتار دختران نوجوان در این سن، طبیعی است. آنها سعی می كنند از نظر نوع لباس و آرایش با افرادی كه حتی یك سال از آنها كوچكترند، متفاوت باشند. هدف این تفاوت ایجاد فاصله است. آنها دوست دارند كه بزرگ شدن خود را به رخ بكشند. در این‌ سن آنها به‌دنبال‌ ‌یافتن‌ چراهایشان‌‌ ‌هستند و با یافتن جواب آنها به تصویری ذهنی از خود می رسند. یعنی سعی می‌كنند كه برای خود هویت شخصی قائل شوند ودر این راستا سوالات بسیاری را در مورد دین، مذهب‌، اجتماع و باورها می‌پرسند

.

رسانه ها، متهم ردیف اول

در این میان انگشت اتهام، به سوی <وسایل ارتباط جمعی> است، و <ماهواره و سینما> احتمالاً متهم‌های ردیف اول! آنها دنیای مد هستند: مد لباس، مو و آرایش! كارشناسان علوم اجتماعی معتقدند با ایجاد و گسترش ارتباطات بین طبقات مختلف یك جامعه و در نگاهی وسیع‌تر، بین جوامع مختلف، مخصوصاً از طریق رسانه های دیداری، افراد به عنوان مخاطب با نمونه هایی آشنا می شوند كه خارج از فرهنگ و آداب و رسوم و ارزش های جامعه خودشان است، نمونه‌هایی كه به دلیل متنوع بودن در اكثر مواقع به الگو تبدیل می شوند. ولی آیا شما هم موافقید كه همه تقصیرها را نباید تنها به گردن ماهواره و فرهنگ غرب بیندازیم؟ بهتر نیست به جای این كار، به نقشی كه خودمان درایجاد این مشكلات ایفا كرده‌ایم توجه كنیم؟

از نو تازه شویم

الگوهای امروزی همراه با آرایش و آراستگی هستند و دختران نوجوان هم در شكل‌گیری هویت خویش به این الگوهای متعارف جامعه نزدیك می شوند

       

نوشته شده توسط فرجام در  شنبه 21 مرداد 1385 و ساعت 02:08 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

نوشته شده توسط فرجام در  شنبه 24 تیر 1385 و ساعت 05:07 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

       

       

جمله نسبتا زیبایی است نه؟

و البته همان طور که حدس زدید برای ابراز عشق !!!!!

توی وبلاگ هرگز عاشق نشو !! از این حرف ها هم زده می شود .

به نظر شما در جواب این جمله باید چی بنویسم . کمکم کنید!!!!!؟؟؟؟؟

حالا شما بقیه داستان فرشاد رو گوش کنید . نظر یادتون نره

تا اون جایی گفتم که سارا قرار بود روز 13 مهر ماه بیاد دانشگاه و ثبت نام کنه . منم بدم نمی اومد حالا یک دختر آشنا هم تو دانشگاه باشه

اما عاشقی عمرا ً . آخه منم با شعار فرجام کاملا ً موافقم .

خلاصه اون روز با یک محاسبه سر انگشتی پیش خودم گفتم اگه ساعت 6 صبح هم که از رفسنجان حرکت کنند تا 9:30 نمی رسند

ما هم صبح ساعت 8 از خواب بیدار شدیم و حمام رفتم و سر و زلفی صفا دادم برای دیدن دختر همسایه ای که تو یک نظر دیده بودمش اونم نه خیلی خوب.

خلاصه اینکه ساعت 9:30 رفتم دانشگاه حالا خودم ساعت 5 کلاس داشتم . تو دانشکده داشتم قدم می زدم که یکی از دوست های دوران راهنمایی خودم رو دیدم که از قضا میبد قبول شده بود و اومده بود برای ثبت نام .اون روز من برای دوستم کارای انتخاب واحدش رو کردم و کمکش دادم

اونم همه جا با من بود گفتم حتما توی این مراحلی که دارم دوستم رو ثبت نام می کنم سارا اینا رو هم می بینم اما تا ساعت 12 که کارای دوستم تموم شد اون رو ندیدم . بعد از اون هم یک کم دیگه تو دانشکده و محوطه دنبالش گشتم اما پیداش نکردم .

با دوستم رفتیم ناهار بخوریم ، بعد هم اومدیم بیرون و رفتیم دو باره تو دانشگاه مشغول به اسکن شدیم تا بلکه ببینمش اما ندیدم

اومدیم که سوار سرویس بشیم و بریم خونه که نا گهان تلفن دوستم زنگ زد و من هم که دیدم موبایل داره ازش گرفتم و به خونه خودمون زنگ زدم و از بابا شماره موبایل باباش رو پرسیدم (اصلا ضایع نبییییید !!)

بعد هم به موبایل باباش زنگ زدم و گفتم که من الان تو دانشگاهم اگه کاری از دست من بر می اد در خدمتیم که باباش گفت ماشینم خراب شده و من الان یزد هستم اما اونا الان تو دانشگاه هستند.

من هم با دوستم خداحافظی کردم و برگشتم تو دانشکده که پیداش کنم بازم دنبالش گشتم تا اتفاقی توی آموزش دانشگاه دیدمشون .

من خودم روز اولی که برای دانشگاه ثبت نام می کردم پوستم کنده شد اون روز یکی از دوستام برام انتخاب واحد کرد و منو ثبت نام کرد .

منم امروز اینو وظیفه خودم می دونستم تا به یک نفر دیگه توی ثبت نام کردن کمک کنم هم به اون دوستم و هم به دختر همسایه مون .

خلاصه اینک بدبختی های ثبت نام اون بماند . و اینکه تو تموم زندگیم حاضر نبودم برای خودم اینقدر دوندگی کنم اما اون روز برای اون ، این کار رو کردم.

و اینکه اون روز به حدی براشون سخت گذشته بود که می خواستند از دانشگاه انصراف بدهند و برن پی کارشون .

منم خودم روز اول دانشگاه همین احساسو داشتم و اینو به اون و مادرش هم گفتم که من هم می خواستم انصراف بدم اما بابام نگذاشت .

و هنوز هم فرم انصرافم رو توی جیبم نگه می دارم که یادم باشه چه سختی هایی کشیدم تا به این جا رسیدم .

و اون هم راضی شد که انصراف نده .

خلاصه اینکه روز خیلی پر دردسری بود اما سارا با اون چیزی که من تو اون یک نگاه دیده بودم خیلی فرق داشت اونجا خیلی خوشگل تر بود اما اینجا .....

البته اصلا آرایش نکرده بود و با یک مانتوی ساده اومده بود .

خلاصه اینکه با تصورات من فرق می کرد . اما چشم های درشت و زیبایی داشت.

اون روز تا ساعت 6 عصر همش دویدم تا بتونم سارا رو ثبت نام کنم . اما با همه این احوال نتونستم براش انتخاب واحد کنم .اون ها هم نمی تونستند بمونند و من از خود گذشتگی نشان دادم و گفتم که من براتون انتخاب واحد می کنم شما با خیال راحت برین رفسنجان .(وای فردین!!!)

اون ها هم رفتند و من موندم با لبخندش در آخرین لحظه که هنوزم جلوی چشمامه که به جای خدا حافظی تحویلم داد .

بله و این طور بود که اولین لبخند تحویل داده شد .

یک جایی خوندم که عشق با یک لبخند شروع می شه و با یک بوسه به اوج میرسه و با یک قطره اشک تموم می شه .

عجب عشقی !!!!

راستی چرا آدما عاشق می شن و دلشون رو به آدم دیگه ای می بندند و حاضرند به خاطر اون همه کار بکنند. حتی پست ترین کارها

خلاصه اینکه اون روز اون ها رفتند و من هم که به کلاسم نرسیدم رفتم خونه .

چه شبی بود اون شب . همش چشماش و لبخندش جلوم بود .

اما فردا که بدون اون اون همه کار سخت رو انجام دادم نظرم کمی عوض شد. شاید یک جورایی .....

نمی دونم اما دلم میخواست بیشتر و بیشتر ببینمش !

روز بعد هم براش انتخاب واحد کردم و زنگ زدم خونه شون و بهش تاریخ کلاس ها رو گفتم . اونم کلی تشکر کرد .

بعد از ظهر اون روز هم به یک بهونه زنگ زد که الان یادم نیست و گفت که برام سخته بیام اونجا .

منم دلداریش دادم و گفتم معمولا همه دانشجو ها همینطور هستند و مشکل خاصی برای شما پیش نمی آید

خلاصه دلداریش دادم و اون روز گذشت .

2 روز بعد قرار بود بیاد و بره کلاس خوب یادمه که روز جمعه بود . تو خونه بودم که یک دفعه تلفن زنگ زد و باباش گفت که الان ما میبد اونجا هستیم و اگه ممکنه بگین ما کجا بیایم که مدارک سارا رو بگیریم . چون آدرس خونه سر راست نبود باهاشون تو یک پارک قرار گذاشتم ورفتم و تعارف کردم که بیاین خونه ما اما اونا گفتن که عجله داریم و باید بریم .منم تا در خونه آوردمشون و مدارک رو از توی خونه آوردم بیرون و بهشون دادم و با یک خداحافظی رفتند.

نوشته شده توسط فرجام در  پنجشنبه 1 تیر 1385 و ساعت 06:06 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

       

سلام

امیدوارم موفق و پیروز باشین

چه خبرا؟

این چند روز که نبودم خیلی حال دادین دمتون گرم

بابا ایول 8 نظر

عالی است

منم امتحانامو به خوبی و خوشی دادم .

شما چیکار میکردید؟

زندگی خوبه ؟

من که نبودم با چی حال میکردین ؟

وبلاگ کی رو می خوندید؟

حالا دیگه اومدم شاد و سر حال

دیگه حادثه عشقی ندارم که براتون تعریف کنم !!!!

پس چه کار کنم؟

می خواین دوباره عاشق بشم و طبق قانون چهارم نیوتون که می گه عشق در اثر زیاد شدن t کم میشه بازم شکست بخورم و برای شما داستان بنویسم

نه بابا کور خوندین از عاشقی خبری نیست!!!

میخوام خبر جالبی رو بهتون بدم

یکی از دوستام قراره که یک قصه عشق رو برامون تعریف کنه

منتظر باشید

به امید دیدار

ممنون از همتون که نظر دادین

هرکی که میخواد تبادل لینک کنیم ایمیل بزنه

ممنونم

خدا نگهدار

       

سلام به همه اونایی که عاشقن

و اونایی که عاشق نیستند .

حالتون چطوره؟

خیلی بی معرفت شدین بابا

اگه یک نظرم بدین چیزی ازتون کم نمیشه

امروز میخوام نظرتون رو راجع به عشق بدونم ؟

آیا با شعار وبلاگ من موافقید ؟

البته خیلی هاتون فقط به خاطر دیدن این شعار اومدین این وبلاگ رو می خونید

حالا بگین  عشق بهتره یا ثروت ؟!!!!!

همون انشای روزای دبستانمون که حالا با گذشت زمان عوض شده است

یا اینکه عشق بهتر است یا دوستی با جنس مخالف؟

ممنون می شم اگه نظراتتون رو بنویسین ؟

موفق و پیروز باشید

منتظرم باشید.

خدا نگهدار

       

عشق یه چیزی مثل کشک و دوغه   

                                                          تموم زندگی پر از دروغه    

هیچکس هیچکسی رو دوست نداره          

                                                          دوست دارم عاشقتم شعاره

سلام

حال می کنین بی مقدمه میرم سر اصل مطلب

بابا دمتون گرم 6 نفر نظر دادین

حالا میخوام بگم چی کار کردم

نرفتم!!!!!!!!!!!!!

آره میدونم به نظر بعضی ها کلاه سرم رفت و اشتباه کردم

و به نظر بیشترتون کار درستی کردم اما این تصمیم من بود

اون روز من هیچ کاری نکردم . فقط قدم زدم اونم دقیقا زمانی که میدونستم

اونی که دوستش داشتم ...........(معذرت میخوام اما ادب حکم میکنه از کلمات مناسب استفاده کنم ) داره توی خونه خالی با اون پسره ..................

نمیدونم شاید تو تموم اون 4 ساعتی که اونا ...  من فقط قدم میزدم و فکر میکردم به این که چرا روزی همچین آدمی رو دوست داشتم

آدمی که تبدیل شده به یک آشغال به تموم معنا

نمی دونم اگه حالا ببینمش چه احساسی در نگاهم موج میزنه

اما از تنها چیزی که مطمئنم اینه که دیگه هیچ عشق و علاقه ای تو ذهنم و قلم به اون ندارم

اما امروز صبح یکی از اقوام اون آشغال رو دیدم

دختری(البته زنی)که یک فرشته به تموم معنا است

یک کسی که تو زندگیش معنی عشق رو با تموم وجود درک کرده

حالا به این نتیجه میرسم که عشق هنگام ازدواج به وجود می آید و برای من تا 5 سال دیگه هیچ عشقی تو وجودم نمی آد

نمیدونم چرا آدما اینقدر تفاوت دارند

امیدوارم اون زن و شوهر خوشبخت تر بشن

راستی اگه کسی قصه عشقشو میتونه بنویسه برای من بفرسته منم میزارمش تو وبلاگم

خوشحال میشم اگه داستانوتون رو بنویسید

موفق و پیروز باشید

       

سلام

امروز بعد از مدت ها اومدم

می خوام از دل تنگی بگم

از عشق

آره حق دارین تعجب کنین آخه تو وبلاگی که میگه عاشق نشو می خواد از عشق حرف بزنه

امر.ز داشتم یک کتاب میخوندم . یک داستان . یک داستان که شاید بارها اشکمو در آورد

داستانی که با تموم وجودم حس میکردم قهرمان داستان منم

پا به پای پسر داستان عاشق شدم . حس عشق رو دو باره تجربه کردم و با درد ها و سختی هاش آشنا شدم و بارها از درد های عشق گریه کردم .

و جالبتر از همه این بود که اسم دختر داستان با اسم معشوق قدیمی من یکی بود

بارها به جای اون دختر افسانه رو پیش روم آوردم

نمی دونم چرا  اما دلم براش تنگ شده

می دونم که دیگه مال من نیست . چون .....

راستی اگه اون کتابو دیدین حتما بخونینش . اسمش سپیده عشق است

و نویسنده اش هم رویا خسرونجدی  است .

نمیدونم آیا عشق این افسانه واقعیت داره یا نه ؟

اما وقتی این دو افسانه را با هم مقایسه می کنم میبینم که چقدر تفاوت دارند

اما نمیدونم چرا بازم دارم به افسانه ها فکر میکنم

نمیدونم آیا میشه دختری مثل دختر این داستان پیدا بشه؟

دختری که از همه چیزش برای کسی که دوستش داره بگذره؟

نمیدونم چی بگم

اون افسانه داستان با این افسانه از زمین تا آسمان فرق دارند

اون افسانه پاک پاک بود . اما این افسانه....

آخرین روزها حس میکردم که داره عوض میشه اما نمی فهمیدم چرا و به کدامین جهت

اما امروز خوب میدانم که افسانه من کدام راه را برای زندگی انتخاب کرده

راهی که ......

نزدیک 14 روز پیش شنیده بودم که افسانه تبدیل به یک آدم دیگه شده

اما منبع خبر چندان موثق نبود

اون آدم میگفت که افسانه همیشه تنش کبوده ........ یعنی گیر آدمای وحشی می افته

و اینکه وقتی از خوابگاه بیرون می آد به دوستاش میگه که امروز میخوام سوار سمند بشم  و سوار میشه . اونم با اولین سمندی که جلوش بزنه ترمز

من باور نمیکردم . تا اینکه چیزی رو شنیدم که باورش برام خیلی سخته

باور اینکه افسانه با یک پسر سرباز و عاطل و بیکار ولی پولدار میره توی یک خونه  .

متاسفانه یا خوشبختانه یکی که خیلی بهش اطمینان دارم خانم رو اونجا می بینه

فکرشو بکن .

خیلی برام سخته باورش

نمی دونم چرا ولی تا قبل از این خبر افسانه رو فراموش کرده بودم البته کامل که نه  اما تا حد زیادی بی خیال شده بودم .

اما این خبر آتیشم زد .

اون آدم گفت که اگه دوست داشته باشی وقتی که دوباره افسانه رو میارن تو خونه تو رو هم خبر میکنم .

فکرشو بکن چه احساسی به آدم دست میده احساسی که وصفش محاله

حالا به نظر شما برم ؟

البته این احتمالم میدم که این یک نقشه است برای من

که من رو در مقابل کار انجام شده قرار بدن !!!

نمیدونم چی کار کنم

فکر میکنم می خوان اونو یک جوری به من بندازن

نمیدونم چرا

اما .....

اگه شما جای من بودین چی کار میکردین

نمی رفتین یا میرفتین؟

اگه میرفتین چی کار میکردین؟

میرفتین و .....(سانسور کردم این قسمت رو)

یا اینکه میرفتین و همه حرفاتونو با هاش میزدین

یا اینکه یک دادگاه براش تشکیل می دادین و بعد هم همه دوستا رو به یک سور دعوت میکردین؟

خواهش میکنم نظرتونو بدین تا منم بدونم باید چی کار کنم ؟

ممنونم از همتون؟

راستی فکر میکنین من چه تصمیمی میگیرم با شناختی که به من پیدا کردین ؟

آیا میشم یک موجود کثافتی مثل خودش و باهاش سکس میکنم ؟

یا نه؟ اصلا نمیرم یا میرم و هرچی که 2 ساله تو دلمه بهش میگم . میگم که تو آشغالترین موجود روی زمینی؟

یا به بر و بچ حال میدم؟

یا اینکه میبخشمش و دوباره دوستش خواهم داشت ؟

عزیزانم نظر بدین تا باور کنم که کسی هست که به من کمک کنه

ممنونم از همتون

خوش و خرم باشین

       

       

سلام به همه بر و بچه های گلی که این وبلاگ رو میخونند و البته لطف می کنند و نظر هم میدن

ممنونم که منتظر من بودین که براتون بنویسم

امیدوارم که بتونم از خجالتتون در بیام

اما این قسمت رو اینقدر مینویسم که تموم داستان رو براتون بگم

میدونین میخوام عوض بشم

بشم آدم دیگه ای  و هدفمو تو زندگی پیدا کنم

ممنون از همتون که به قصه زندگی من علاقه مند بودید

نمیدونم باید چه جوری بگم که آدما تو زندگیشون باید هدف داشته باشن

نه بی هدف زندگی کنن

باید دوباره ورزشمو شروع کنم . از درسمم خیلی وقته که عقب افتادم  و باید جبران کنم و بشم یک آدم خوب که میخواد عوض بشه و یک زندگی خوب رو تجربه کنه و به هدف هاش برسه

بچه ها برام دعا کنین دعا کنین که موفق بشم چون واقعا به دعای شما احتیاج دارم

همینجا می خوام از یک نفر عذر خواهی کنم و بگم که دیگه هیچ احساسی نسبت به دختر ها ندارم و شدم مثل یک سنگ

و برات دعا می کنم که خوشبخت بشی

برو دنبال زندگی و هدفهات و منم میرم پی زندگیم  امید وارم خوشبخت بشی

خوب بچه ها قصه رو شروع میکنم :

یکی بود یکی نبود 

تو زمانهای قدیم یک پسری بود که عاشق دختری شده بود که با خودش خیلی تفاوت داشت

و قصه رو تا اونجا گفتم براتون که دختر با بوسیدن پسر عشقش رو به اون ثابت کرد

و پسر قصه ما هم بیشتر و بیشتر از پیش به اون علاقه مند شد

از اون روز پسرک قصه ما به دختر خیلی حساس شد

یعنی چیزایی رو میدید که تا حالا بهشون توجه نکرده بود

انگار اون بوسه خیلی چیزا رو به پسر فهموند

پسر به روابط دختر با آدمای اطرافش هم توجه میکرد و میدید که چه جوری با پسرهای دور و برش و فامیل چه طرز برخوردی داره

خیلی صمیمی و راحت با هاشون حرف میزد و دست میداد و حتی دور از چشم بقیه لبخند میزد بهشون و کلی ناز و عشوه در می آورد

و حتی چشمک میزد و وقتی که اعتراضمو بهش نشون میدادم با یک بوسه منو خر میکرد  و می گفت عزیزم من متعلق به تو هستم  و من فقط مال تو ام

منم باور میکردم

کم کم به لباس پوشیدنش هم دقت می کردم و میدیدم که چه جوری لباسی می پوشه که تموم برجستگی های بدنشو نشون ده و یا اینکه روسری کوچیک میپوشید و مانتوی یقه باز که تموم پسرا بهش نگاه کنن یا از رنگایی استفاده میکرد  که جلب توجه کنه

و حتی یک روز که توی یک مهمونی خوانوادگی بودیم پسر عمه ام اومد و به من گفت فرجام این چقدر داره حال میده شیطونه میگه همین جا ترتیبشو بدم

منم فقط به زور لبخندی زدم

چند روز بعد توی خیابون با یکی ا دوستام که تازه با هم دوست شده بودیم داشتیم تو خیابون دور می زدیم که یک دفعه برادر دوستم گفت این دختره رو دیدی(به برادرش)

من هم برگشتم که ببینم کیه که دیدم یک مادر و دختر هستند

و دوستم هم به برادرش گفت آره شناختم همون که بهش شماره داده بودی

منم گفتم دور بزن منم ببینمش

اونم برگشت وقتی که دیدمش یک لحظه شکستم

اون دختر همون افسانه من بود

همونی که میگفت فقط مال منه

اما نه اون مال من نبود

اون روز دیگه هیچی نگفتم و رفتم خونه

گفتم شاید اونا اشتباه گرفته باشن

و خلاصه کلی ناراحت شدم

فردای اون روز برادر دختره زنگ زد و گفت که ما یک کامپیوتر خریدیم اگه میشه بیا اینجا و به من و افسانه یاد بده

منم رفتم اونجا و یک کمی از ویندوز بهشون یاد دادم که یک دفعه افسانه گفت که شما چت کردن هم بلدید ؟ منم که اون موقع تازه چت میکردم با کلی غرور گفتم بله و تازه خوشحالم شدم که آخ جون میتونم بیشتر باهاش حرف بزنم

خلاصه اینکه چت کردن رو بهش یاد دادم و اون روز هم گذشت

بعدا میدیدم وقتی که میخواد چت کنه invisableمیاد بالا که من نبینمش

منم یک key logger رو کامپیوترش کار گذاشتم و دیدم که با چند تا پسر دوست شده و دقیقا حرفایی که به من میزد به اون ها هم میزنه

به اون ها هم میگه که دوستت دارم و فقط مال تو ام و ..

اما من احمق فکر میکردم که اون فقط مال منه و واقعا من رو از صمیم قلب دوست داره اما ....

اون روز خیلی اشک ریختم و خیلی فکر کردم

تصمیم گرفتم که بکشمش . اما این راه خوبی نبود .....

گاهی تصمیم می گرفتم که ازش انتقام بگیرم . اما نمی تونستم

تا اینکه تصمیم گرفتم که فراموشش کنم فقط همین

اون شب خونه عموم مهمون بودیم که دیدم زن عموم منو کناری کشید و گفت میخوام باهات حرف بزنم فرجام . شنیدم که پاتو بد جاهایی داری میگذاری

و با بد آدمایی دوست شدی

منم اول خودمو به نفهمی زدم اما بعد دیدم که نه اون همه چیزو میدونه

منم با اون حال خرابم شروع کردم باهاش درد و دل کردن از خیلی چیزا براش گفتم و اون هم خیلی از حقیقت ها رو به من گفت

آخه تو اون چند سالی که خانواده ما باهاشون قهر بودن خانواده عموم و اون ها رفت و امد داشتن و خیلی بیشتر از ما اونا رو میشناختن

اون خیلی چیزا راجه به خودش و خانوادش به من گفت ...

و اون حرفها هنوز تو گوشمه به حدی منقلب شدم که وری از اونجا اومدم بیرون و رفتم خونه خودمون و ساکمو جمع کردم و رفتم میبد

اون موقه تعطیلات 21 ماه رمضان بود و همه همخونه ای هام رفسنجان بودن و

من تنهای تنها رفتم اونجا

تا 2 روز که خانوادم در به در دنبالم میگشتن

من اونجا یک هفته تموم موندم هفته ای که از در خونه بیرون هم نرفتم و حتی اینقدر مریض شده بودم که نمی تونستم از جام بلند شم و غذا بخورم بعد از 2 روز کم کم حالم بهتر شد و تونستم بیشتر به خودم و زندگیم فکر کنم و کم کم تونستم اونو فراموش کنم

اما بعدا فهمیدم که با یک پسر تو اینترنت آشنا شده و میخواد باهاش ازدواج کنه

اما نمی دونم چی شد که یک دفعه همه چی بهم خورد ....... و ان ازدواج سر نگرفت

از اون روز به بعد توی دو سال فقط 6 بار با هم تلفنی صحبت کردیم اونم خیلی کوتاه .

چون به قدری آدم پستی شده بود که حتی دلم نمیخواست صداشو بشنوم

الان هم کرمان توی یکی از آموزشگاه های فنی حرفه ای درس می خونه اونم رشته کاردانی حسابداری و تازه از چند نفر هم شنیدم امسال که سال دومشه

از دانشگاه اخراج شده

خدایا من یک روز نفرینش کرده بودم که کسی عاشقش نشه

اما حالا میخوام نفرینمو پس بگیرم  نمی خوام از هیچکس کینه ای به دل داشته باشم

خدایا کمکم کن که بتونم زندگی مو از نو بسازم

بچه ها امید وارم که همی شه پیروز و موفق باشین من تو این قسمت خیلی چیزا رو سانسور کردم از افسانه ... اما  شما ها بدونین که اگه دختری بهتون گفت دوستون داره همش کشکه

به قوله وبلاگ توت فرنگی دخترا زائده ای هستند که.......

بازم نظر بدین آخه اگه دوست داشته باشین می تونم بازم از داستانهایی که میدونم براتون تعریف کنم یا اینکه راهی رو یادتون بدم که آدما رو فراموش کنین

فرجام امروز تموم عشقش و زندگیش شده کامپیوتر ش و سرگرمیش هم ورزشش و دوستاشن

به امید روزی که هیچ وقت پسری عاشق دختری نشه

می تونین مثل من عاشق کامپیوتر تون باشین یا زندگیتون یا...

اما عاشق جنس مخالف نشین که همش دروغه

شاد و پیروز باشین

خدا نگهدار

       

سلام و بازم سلام

اصلا خیلی سلام

خوبین

امشب اونجام  عروسی است (کج خیالا  روحمو میگم)

یک نفر رو بعد از مدتها دیدم بعد از نزدیک 11 سال

قرار شده بیاد دانشگاه خودمون

خلا صه اینکه خوشحالم

واسه همینم می خوام امشب براتون خیلی بنویسم

شاید با کمک این آدم گذشتمو فراموش کنم

بی خیال

و اینک ادامه داستان

از سر کوچه افسانه اینا که اومدم بیرون دیدم باباش از اونطرف خیابون داره میاد

منم فوری خودمو پشت یک ماشین که کنار کوچه پارک شده بود پنهان کردم

وقتی که باباش رفت از پشت ماشین اومدم بیرون که یک دفعه دیدم یک پسر سرشو از ماشین آورد بیرون و گفت : رفت بیا بیرون !!

منم یک آن خشکم زد که ای بابا این دیگه کیه

خلاصه اومدم بیرون و اصلا به روی خودم نیاوردم و راهمو گرفتم و رفتم

بعد از اون جریان با افسانه بازم تلفنی شروع به صحبت می کردم اما سعی می کردم که تلفن هام رو کمتر کنم تا بتونم بیشتر درس بخونم

اما نشد !!

یعنی ساعتها به کتابها زل می زدم بدون اینکه بتونم حتی یک صفحه درس بخونم

اشکهای شبونه رو هم که طبق معمول سانسور می کنم

ای بابا بازم حالم گرفته شد

اصلا این داستان تعریف کردن منم شده مایه ناراحتی ما

همیشه باید ضد حال بخورم

جاتون خالی یک آهنگ ریلکس و ملایم که بیشتر به لالایی شبیه است دارم گوش میدم از رضا صادقی

خیلی با حاله

خلاصه اینکه دیگه کلی حالم خراب بود تا اینکه دوباره تصمیم گرفتم که این مشکلمو یک جوری حل کنم

خیلی فکر کردم که چی کار کنم

دیدم به هر حال باید از این بلا تکلیفی راحت بشم

گفتم که اصلا برای یک مدت بی خیال افسانه بشم که دیدم با این حال و روز من اصلا امکان نداره

گفتم با خودش حرف میزنم که به خاطر آیندمون باید یک مدت همدیگه رو فراموش کنیم

بله بهترین کار این بود

نه یک راه دیگه هم وجود داشت و اونم این بود که با خانوادم صحبت کنم که با خانواده افسانه صحبت کنن

آره با خودم گفتم که این راهم امکان داره

اما با چی؟

با ...ون لق برم خواستگاری؟

بگم از دنیا چی دارم؟

بگم که چی؟

نه خونه ! نه ماشین

نه کار و نه تحصیلاتی

به چی من باید دلشونو خوش کنن به قلب پر از عشقم؟

که حتی دو زار هم نمی ارزه؟

دیدم این راهو بی خیال بشم بهتره

به افسانه تلفن زدم و بهش گفتم .

گفتم که نمی تونم درس بخونم گفتم که عشق تو نمی ذاره

گفتم که تو بگو باید چی کار کنم؟

اونم کلی ناراحت شد و گفت بیا اینجا

می دونم که فکر می کنی از عشقم نسبت به تو کم شده بیا اینجا تا بهت ثابت کنم که دوستت دارم

منم که مونده بودم چی بگم رفتم اونجا

هیچوقت این روز رو یادم نمیره

یعنی این شب رو

رفتم در خونشون

پاک دیوونه شده بودم  رفتم و مثل بز در زدم

یک دفعه دیدم خودش اومد در خونه و یک نگاهی توی کوچه انداخت و دستمو گرفت و گفت بیا تو اطاق منو ببین .

من خرم گفتم که نه من باید برم کار دارم (واقعا خیلی خرفت بودم نه؟)

اونم کلی خورد تو پرش که من مثل شیر برنج وایسادم در خونشون و دارم نگاش میکنم!!

که دیدم گفت : فرجام چشماتو ببند !!

منم با کلی تعجب چشمامو بستم که آخ جون الان یک کادو بهم میده (خاک بر سرت کنن)

که یک دفعه حس کرد که نفسهاشو دارم رو صورتم حس میکنم .

بعد هم حس کردم که لبهام داغ شد و با یک بوسه منو از اون حالت در آورد

منم که کلی جا خورده بودم که ای بابا چرا یک دختر منو بوسیده؟

فقط نگاش کردم همین!!

و این اولین بوسه زندگی من بود

بوسه ای که نمیدونم از سر عشق بود!! یا از روی هوس

اما اینو می دونم که این بوسه باعث شد که به جای اینکه فراموشش کنم خیلی بیشتر از قبل دوستش دارم

واسه امشب دیگه بسه آخه نمی خوام این خاطره شیرینمو با خا طرات تلخ بعدی زهرش کنم .

بذار واسه یک شب هم یاد خوبی ها باشم خوبی هایی که فکر می کردم از روی عشق است و نه هوس

ولی افسوس ....................

       

سلام به فرزاد خان گل

مرسی از نظرت

باور میکنین این یک نظر تموم خستگی هامو از تنم بیرون کرد

و من واقعا خوشحال شدم

خوشحال از اینکه این وبلاگ میتونه مرهم تنهایی بعضی از آدما باشه

اونایی که تو سن کم عاشق می شن

خیلی ها میگن این اسمش عشق نیست ولی من میگم این خود عشقه

عشق هم مثل خیلی چیزای دیگه با گذشت زمان و تکامل عاشق کاملتر و کاملتر میشه

ممنونم که نظر دادی

امید وارم زندگی من بتونه بهت کمک کنه

اگه دوست داشتی به من پیغام بده تا شاید تونستم کمکی هر چند کم بکنم

امروز رو فقط می خوام درد و دل کنم و کمک به آقا فرزاد

نمیدونم اصلا چرا دارم این ها رو می نویسم اما باید یک سری حقیقت رو بدونین

اولین حقیقت خود عشقه که این یک دروغ بزرگ است

اما بازم باید بدونین که این دروغ متاسفانه یا خوشبختانه تو زندگی همه آدما سر و کلش پیدا می شه

       

سلام و بازم سلام

حالتون خوبه؟

خداییش حال می کنین من از رو نمی رم و بازم دارم براتون می نویسم؟

بازم اومدم براتون قصه بگم

قصه که نه یک حقیقت که من دارم به صورت یک داستان تعریف میکنم

و اینک ادامه داستان ما:.....

تموم آهنگ های سیاوش قمیشی رو به جای درسام حفظ میکردم و توی تنهاییام با خودم زمزمه می کردم

نمی دونم شمایی که این متنو می خونینن تا حالا عاشق شدین یا نه؟

یا اینکه اصلا میدونی دوست داشتن یعنی چی؟

عجب روزهایی بود

حالا که به پشت سرم نگاه می کنم می بینم از اون همه دغدغه و چیز های دیگه

فقط یک مشت خاطره به جا مونده همین

اون روز ها با تموم وجودم عشقو حس می کردم

هر وقت از خونه می رفتم بیرون اولین جایی که می رفتم خونه اونا بود

دم در خونه تو ماشین می نشستم تا شاید از خونه بیرون بیاد و من ببینمش

البته 10% اون وقتا می دیدمش

و از ماشین پیاده می شدم و باهاش شروع می کردم به حرف زدن

البته حرف زدن که نه چون وقتی تو چشماش نگاه می کردم تموم حرفام یادم می رفت . حرفایی که ساعت بهشون فکر می کردم

و در آخر به این نتیجه رسیدم که براش نامه بنویسم

وقتایی که می دیدمش نامه ها رو بهش می دادم

یا بعضی وقتا که واقعا دلم تنگ می شد نامه ام رو می  گذاشتم پشت پنجره اطاقش که رو به کوچه باز می شد

کم کم حرف زدنمون با تلفن شروع شد

و این وسیله ارتباطی پلی بود بین عاشق و معشوق

و دعا به جون گراهام بل می کردیم

اون روز ها گذشت و تابستونم تموم شد

از اون موقع دیگه نتونستم باهاش زیاد حرف بزنم

آخه می خواستم درس بخونم و از سال قبل هم شکست در امتحاناتم  برام تجربه ای شده بود که این سال رو با تلاشم بتونم درس بخونم

به افسانه گفتم بیا با کمک هم درس بخونیم و یکم تلفن هامون رو کمتر کنیم

اما اون شروع کرد به دعوا کردن که تو دیگه منو مثل سابق دوست نداری و

تو اصلا به فکر من نیستی

اصلا به آیندمون فکر نمی کنی و درست برات از من مهمتره

و خلاصه کلی دعوا و در آخر هم زد زیر گریه و گوشی رو کوبید روی تلفن

هیچوقت تو زندگیم اینقدر حالم بد نشده بود

اینقدر از خودم بدم نیومده بود

اون روز کلی عصبانی بودم که چرا کسی رو که اینقدر دوستش دارم باید همچین حرفایی رو به من بزنه

و اصلا منظور منو از حرفام درک نکنه

و از خودم هم ناراحت بودم به خاطر اینکه نکنه واقعا منم درسمو به اون ترجیح میدم

اون روز شروع کردم به قدم زدن از ساعت 3 بعد از ظهر که از خونه اومدم بیرون تا ساعت 7 شب داشتم بی هدف تو خیابون قدم میزدم  تا اینکه یک دفعه که چشممو باز کردم دیدم وسط بازارم و دارم به یک گردن بند نقره نگاه می کنم

رفتم تو مغازه و کادوش کردم و رفتم به طرف خونه افسانه اینا

دیگه مغزم هم کار نمی کرد

در خونشون که رسیدم گفتم نکنه در بزنم باباش بیاد در خونه اون وقت چی بگم

بعد هم طبق معمول گفتم کادوش رو بذارم پشت پنجره اطاقش

گذاشتم و وقتی می خواستم برم گفتم که تا نبینمش دلم آروم نمی شه

هرچی می خواد بشه بشه

رفتم و در زدم خودش اومد دم در

منم بهش گفتم که یک کادو برات گذاشتم پشت پنجره برو ببینش

بعد هم رفتم چند قدم که رفتم برگشتم پشت سرمو نگاه کردم که دیدم از خونه اومده بیرون و داره منو صدا میکنه

منم بر گشتم و گفتم یواش الان بابات میاد

گفت نه خونه نیست من الان تنهام

البته اینو با یک ناز خاصی گفت که من احمق اون موقع متوجه نشدم(به قول بچه ها حیف نون)

بعد که دید من عین بز زل زدم بهش گفت ممنونم بابت هد یه قشنگت اما باید خودت هم برام ببندیش (باز هم من احمق ...)

منم براش بستم اما جری که حتی دستمم به بدنش نخوره(وای چه پسر نجیبی)

بعد هم ازم تشکر کرد و دوباره شد همون افسانه قبل و منتظر بود من یک حرکتی بکنم یا چیزی بگم

منم که مثل سیب زمینی فقط داشتم نگاش می کردم و فقط خدا حافظی کردم و رفتم اما اون تا وقتی که ته کوچه رسیدم با یک حسرت خاصی داشت نگام می کرد و من هم براش دست تکون می دادم(حیف نون)

فعلا تو کفش بمونین تا بقیشو براتون بنویسم

شنبه دارم میرم دانشگاه و دیگه نمی تونم براتون بنویسم

فعلا خدا نگهدار

       

       

سلام به همه کسانی که وبلاگ منو می خونن

ممنون از همتون

نمی دونم که چی باید بنویسم

ممنونم از همتون که مییاین و حرف های منو می خونین

همین نظرات شما است که منو برای نوشتن دل گرم میکنه

می خوام بازم براتون بنویسم

از افسانه ای که ....

ولش کنین بذارین بقیه داستانو براتون بگم

تا اون جایی براتون نوشتم که افسانه و مامانشو فیلم کردیم و کلی خندیدیم

و در آخر هم با یک بیلاخ بدرقشون کردیم

اون روز من فکر نمی کردم که روزی عاشق این دختر میشم

بعد از نزدیک 1 ماه شب 28 اسفند اومدن خونه ما

من با دوستام رفته بودم بیرون و وقتی اومدم خونه دیدم که یک ماشین جلو خونه پارک شده اما نفهمیدم ماله کی است

خلاصه در خونه رو باز کردم و رفتم تو که دیدم چند جفت کفش تو راهرو است

خلاصه رفتم تو که دیدم افسانه و خو نوادش اومدن اونجا

سلام کردم و با بابا ش و داداشش که با افسانه دو قلو بودن دست دادم

و نشستم

منم اصلا تو باغ نبودم که افسانه دار هنگام می کنه

داشتم دستمو می کردم اونجام (کج خیال منحرف دماغمو میگم)

که دیدم زل زده به من

منم اصلا از رو نرفتم و با خیال راحت دستمو مالیدم به دیوار که یک دغعه دیدم زد زیر خنده

منم یک چشم غره بهش رفتم که ساکت شد

اون شب مادرش کلی منو تحویل گرفت و از وضع درسام پرسید و اینکه چه رشته ای می خونم

منم گفتم رشتم ریاضی و به ریاضی هم علاقه دارم

که مادرش گفت چه خوب . می تونی به پسر منم ریاضی یاد بدی؟

منه گردن شکسته هم که هنوز جواب نداده بودم بابام گفت آره چرا نمی تونه ؟

مگه نه فرجام منم گفتم آره

که انشالا زبونم مو در می آورد و نمی گفتم آره

ولی گفتم بعد از تعطیلات عید بیا

اونم گفت باشه

خلاصه منم گفتم بابا اینا یک حرفی زدن و یادشون می ره

ولی دیدم روز 15 فروردین اون و افسانه و مامانش اومدن خونه ما

منم دیگه مجبور شدم بهش یاد بدم رفتیم تو اتاق و باهاش کار کردم( بابا عجب کج خیالایی هستین شما ریاضی باهاش کار کردم)

درست یادمه که مجموعه ها بود مبحث کتابش

کلی منم خر فهمش کردم تا بلاخره فهمیدشون

بعد از 2 ساعت اومدیم بیرون و مامانش کلی تشکر کرد و افسانه هم یک مرسی با ناز گفت

منم رومو کردم اونطرف و یواشکی گفتم مثل خرسی که گمونم فهمید آخه یه جوری نگام کرد با عصبانیت

یک جلسه دیگه هم برادرش اومد پیشم و بعدش دیدم مامانش زنگ زد و ما رو برای فردا نهار خونشون دعوت کرد

ما هم رفتیم خونشون

اونجا هم با داداشه شروع کردم به ریاضی کار کردن که به علت کمبود فضای آموزشی مناسب رفتیم تو اتاق افسانه

اونم چند بار به بهانه برداشتن وسایلش می اومد تو اتاق

دفعه آخر دیدم مامانش اومد تو و گفت افسانه تو هم بشین پیش آقا فرجام یاد بگیر

اونم نشست و از اون روز داستان ما شروع شد

داستانی که ای کاش شروع نمی شد

اون روز من بهشون جذر گرفتن رو یاد دادم

جالب این که افسانه از برادرش خیلی بیشتر می فهمید

اون روز وقتی درسم تموم شد به من گفت میشه منم با داداشم بیام پیش شما

منم گفتم آره

خاک بر سرم که خودم خودم  رو بد بخت کردم

هفته بعد اونو برادرش اومدن پیش من و اتفاق خاصی غیر از با ناز حرف زدن افسانه با من پیش نیومد

جلسه بعد داداشه تنها اومد و گفت افسانه مریض بود نتونست بیاد

منم اون روز داشتم بهش درس می دادم که رفت دست شویی و وقتی می خواست بره مخصوصا دفترشو بست و چرخوندش طرف من

منم اصلا حواسم نبود

وقتی رفت نگام افتاد رو جلد دفتر که چند تا قلب روش کشیده بودن

دو تا قلب کنار هم

که تو یکیشون fنوشته شده بود و تو اون یکی a

منم اصلا نفهمیدم که جریان چیه

اون روز گذشت و جلسه بعد جلسه آخری بود که داداشش باید می اومد

اون روز که تموم شد مامانش بهم گفت حالا که افسانه یک جلسه عقبه می شه یک جلسه به اونم یاد بدین

باز منه خاک بر سر تو رودر بایسی افتادم و گفتم چشم

هفته بعد با مامانش دو تایی اومدن خونه ما و مامانش شروع کرد با مامانم صحبت کردن و اونم اومد تو اتاق من

من هم شروع کردم به درس دادن یادمه که وقتی حرف می زدم زل میزد تو چشمام

اون روز هم آرایش غلیظی کرده بود

من که تا بهم نگاه می کرد خجالت می کشیدم و سرمو می نداختم پایین(وای چه پسر محجوبی) و همینطور که بهش درس می دادم روسریش کم کم میرفت کنار و اونم اصلا توجهی نمی کرد

منم که اصلا تو باغ نبودم بفهمم این داره واسه چی اینکارا رو می کنه

وقتی درسم تموم شد کتابو بستم و از پنجره اتاق بیرون رو نگاه کردم که یک دفعه احساس کردم دستام گرم شد

منم فکر کردم که مال گرمی هوا است که اصلا توجهی نکردم

یک دفعه دیدم که یکی داره دستمو فشار میده و دستمو گرفت تو دستش و دیدم که یک دفعه بهم گفت دوستت دارم فرجام

نوشته شده توسط فرجام در  جمعه 1 مهر 1384 و ساعت 11:09 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -

       

سلام به همه خواننده های گل وبلاگ من

امیدوارم حالتون خوب باشه

ممنونم که  به حرف های من گوش می دهید و ان ها رو می خونید

اما خواهش می کنم  یک نظر هم بدهید.

خوب نمی دنم دلتون برام تنگ میشد که نمی نوشتم یا نه؟

نمی دونم چی شده که بازم دارم براتون می نویسم

شاید دلم خیلی براتون تنگ شده واسه همینم دارم مینویسم

می خوام بگم  از افسانه

از اونی که  حالمو گرفت. اونی که عشق و زندگی و نشاط منو با خودش برد

برد و همشو به گند زد

نمی دونم کجاست؟ و در چه حاله ؟ اما خیلی دلم می خواد بدونم الان در چه وضعی است

از من که گذشت اما شما عزیزان اصلا عاشق نشین

یا اگه میشین حد اقل چشماتونو خوب باز کنین و ببینین قلب و روحتونو دارین به کی میدین

آیا اون آدم ارزششو داره ؟

یا مثل من ساده اگه طرف اومد و تو چشمات زل زد و بهت گفت دوست دارم باور نکن

خیلی سخته برام باور کردنش

اما هنوزم اینقدر احمقم که خاطره های خوش اون رو یادم می آد

نمی دونم چه مرگم شده

اما خلاصه بگم که عاشق نشین چون فراموش کردن کامل یک آدم خیلی سخته

حالا  بعدا بقیه قصه رو براتون می نویسم

ممنون که خوندین

خدا نگهدار